30 days of HAPPINESS... Day 13

Weet je waarom de zon gisteren zo heerlijk scheen?! Om dit kleine vechtertje en haar moedige mama en papa een superheerlijke dag te bezorgen... ;-)
Ben zo content voor hen dat ze genoten hebben!

En ook al belooft het weekend vooral bewolking en regen te brengen, we laten de zon dan wel zelf schijnen...

Sea is Calling...

30 days of HAPPINESS... Day 6 + 7

Ja ja ja, het was de bedoeling om elke dag een postje te plaatsen... maar als je zoveel leuke dingen doet, hou je geen tijd over om te schrijven hé ;-)

Gisteren was een (voor mij momenteel erg) 'drukke' dag, met in de voormiddag het groeigroepje, daarna kiné, en dan een paar uur slapen in de namiddag om 's avonds fit te zijn voor de BINGO-avond van
KanactiefPlus waarop ik was uitgenodigd door lotgenootje en CCC'ke Flupque. Ik heb me er goed geamuseerd en mijn endorfines weer wat op peil gebracht door het vele lachen... Ik had mezelf een beetje overschat wat bingo betreft, want op een gegeven moment had ik nog zoveel blaadjes voor de bingo over dat ik het tempo van het afroepen van de nummertjes écht niet kon bijhouden... Gelukkig kreeg ik wat hulp van Flupque en een leuke jongen die naast me zaten... Man man man, het was me wat hoor, ik kreeg er echt een punthoofd van (zei mijn leraar Latijn vroeger als het hem te veel werd!), maar goed, ik heb de zaak dan wel goed gesponsord hé!

Het was echt een avond om nog lang aan terug te denken, hilarisch met momenten, ontgoochelend omdat noch Flupque, noch haar ene collega, noch ik, iets gewonnen hadden (en dat met zoveel boekjes!) en vooral erg ontspannend in en met het leuke gezelschap van Flupques vrienden en collega's...

Vandaag heb ik mijn uitspattingen een beetje moeten bekopen... ik had al wat keelpijn en die is helaas alleen maar toegenomen, dus een dagje met alleen maar rust en wat TV kijken...

Dancing the life...

Zonnig, rustig, wat bezig met mijn vele fotootjes nu ik eindelijk mijn nieuwe laptop heb, bezoekje in de namiddag, muziekje op de achtergrond... meer moet dat niet zijn hé...
Ik heb genoten van de voorbije chemo-vrije week... voelde toch heel stillekes de energie terugkomen... gisteren zelfs voor het eerst sinds lang weer eens naar een dansfeestje geweest bij vrienden die een geluidsdichte danskelder (vriendin geeft dansles en haar ex-partner djembéles!) hebben... en zowaar staan shaken op de dansvloer, na elk goed liedje moest ik er dan wel een stuk of 5 laten passeren om weer wat op adem te komen maar goed, I did it! En 't was leuk!
En zo fijn om weer onder de mensen te komen... wel een beetje vreemd ook, want er waren er nogal wat die via via wel wisten dat ik terug ziek was, maar die nu aangenaam verrast waren dat ik er zo goed uitzag... dat is trouwens zo'n hardnekkig misverstand hé, dat kankerpatiënten er per definitie half dood uit zouden zien... had het er nog over met Anne, die tijdens de verwenweek in Koningsteen (voor (ex-)kankerpatiënten) een workshop dans is komen geven en die er gisteren ook was: 'je verwacht daar dan allemaal doodzieke mensen, maar niets is minder waar... ze zien er allemaal stralend uit, zelfs als ze al weten dat er uitzaaingen zijn...' En ja, ook in onze groep in oktober was dat zo. Saïda, die intussen overleden is, zag er toen ook super stralend uit! En Mieke heeft er ook altijd goed uitgezien, toch?! Dat is dan ook het enge aan die sluipmoordenaar... het onheil dat ie aanricht is vaak niet zichtbaar noch voelbaar...

Eens te meer een reden om te genieten van het hier en nu!

Boombal

Gisteren naar mijn eerste boombal geweest… georganiseerd door vrienden dus beetje in de privésfeer. De najaarszon was ook van de partij en dat bracht ons al gauw in een verhitte stemming: ah ja, op een boombal wordt er gedanst en dan voelde ik toch al snel dat ik die revalidatie best nog maar eventjes zal blijven volgen, kwestie van wat conditie terug op te bouwen ;-)!

Wel leuk hoor, zo’n gemengd publiek, jong en oud(er), prachtige live muziek (wat geniet ik van die violen, samen met dwarsfluiten, gitaren, trekzakken, ... en wat ben ik dan jaloers dat ik zelf niet zo'n muzikaal talent ben!), simpele danspasjes die je eerst worden aangeleerd (maar die soms toch niet zo simpel bleken te zijn; hmhm, maar ik ben dan ook geen ‘danstalent’, nou ja, ik luister en kijk graag!).

De jongste garde had het begrip boombal nogal letterlijk opgevat en hield zich wat afzijdig, in de bomen dus! Maar zij hebben zich niet minder goed geamuseerd hoor! En papa wou niet onderdoen voor zoonlief, dus liet ie ons trots zijn gedurfde waaghalzerij zien… (zie je hem, hoog in de boom alsof ie de zon gaat plukken...)

Het was allemaal erg ontspannen en een ideale activiteit voor zo’n ‘lazy Sunday’! Tenminste, voor het publiek, want de muzikanten hadden natuurlijk wel hun werk… maar ook zij hadden zichtbaar deugd van het samen musiceren, in een wisselende bezetting, en vonden het een geslaagde namiddag… wordt zeker herhaald, komen jullie volgende keer ook? Deze schoenen staan alvast te trappelen van ongeduld!

Another day, another way...

Wegens een samenloop van omstandigheden, was mijn blogje even uit de ether verdwenen… maar vandaag ben ik er al weer, zij het met een kleine gedaanteverandering…

Laat ik het met Jamie Lidell zeggen: Another day, another way for me to open up to you…
Klik hieronder om ‘m te horen:

Another day...

Geniet van het weekend, dat ga ik ook doen… eten bij vrienden en dan naar het toneel van de dochter des huizes van die vrienden… en als ik dan nog energie (te veel) heb, nog langs een tuinfeestje in ‘exotische Boliviaanse sferen’…, maar ik vrees dat dat een beetje te veel van het goede zal zijn…