Ik droomde dat de zon ontplofte, en nee, het was geen mooi zicht... er kwam allemaal zwart stof uit en het werd pikdonker op aarde, brrr, het was echt wel angstaanjagend... ik droomde ook dat mijn vriendin niet meer thuisraakte op zondagavond, terwijl de staking toch pas om 22u zou beginnen en ze echt wel op tijd vertrokken was... maar dat laatste bleek de volgende dag geen droom, het was écht zo, de arme vrouw is met de bus via mechelen en lier naar antwerpen moeten terugreizen... ja, op die manier krijgen mijn collega's van school dus wél gelijk, als je er meer dan 3 uur over moet doen, is de stad waar ik woon wél ver van antwerpen natuurlijk!
Maar verder vind ik dat maar een flauw excuus eigenlijk om niet langs te komen, voor mij was antwerpen toch even ver als ik er heen moest om te werken?! En dat dan 3 à 4 keer per week!
Nu ja, de mensen die me willen zien, geraken er wel, of proberen op een andere manier contact met me te houden, en daar ben ik heel blij mee! En dat sommige mensen vinden dat ik teveel van hen verwacht (?!?) als ze me in 4 jaar afwezigheid nauwelijks 3 keer contacteerden, dat kan ik alleen maar zielig voor hen vinden, toch?!
Wat ik wel behoorlijk confronterend vond was dat sommigen me daar eigenlijk al lang 'opgegeven' hebben... ze gaan er vanuit dat ik toch niet meer terugkom (lees 'niet meer zal genezen'), en dus is het voor hen makkelijker om geen contact meer te nemen (lees: 'daar hoeven we dan ook geen energie meer in te steken'!). Nou, vind je het raar dat dan mijn (pippi-)vechtlust hevig opflakkert en ik kost wat kost wil en zal zorgen dat ik daar ooit toch nog terug sta!?!
Ik blijf versteld staan van hoe pijnlijk de omgang met mensen soms toch kan zijn... zeker als je met zo'n 'kl***ziekte' geconfronteerd wordt... Maar ik leer er ook uit... het draagt ook weer bij tot het beter begrijpen van een aantal van mijn patiënten, die vaak tegen dezelfde obstakels opbotsen...
Hoewel het vooral uit financiële overwegingen is dat ik toch nog wat cliënten blijf zien in mijn privépraktijk (ziek-zijn leidt tot armoede, dat is heel erg waar, helaas!), haal ik er zelf vaak toch ook iets positiefs uit... het doet me - zoals ook het plotse overlijden van de jonge vrouw vorige week (zie vorig blogje) - mijn eigen moeilijke situatie wat relativeren, en... belangrijker, me nog meer doen beseffen dat je 'genieten niet moet uitstellen'!!!
Al moet ik er eerlijkheidshalve toch ook aan toevoegen dat dat genieten de ene dag al wat beter gaat dan de andere dag... (constante) pijn en vermoeidheid zijn 2 beduchte vijanden van het plukken van de dag! En ja, soms wordt genieten op het ene moment onlosmakelijk gevolgd door het 'uitzweten' op het andere moment... en ik ben er nog niet uit of dit nu goed of niet goed is, maar voor mij lijkt het momenteel de enige weg (of zoiets!)...
En dus ben ik zondag maar even ontwaakt uit mijn 'winterslaap' om een hele dag te genieten van aangenaam gezelschap, wederzijds begrip, een mooi, maar koud, wandelingetje en lekker eten, ook al betekent dat dan dat ik maandag geen soldekes meer kon gaan doen wegens 'energie uitgeput' ;-)
Maar dat heb ik dan toch weer gehad hé!
19 opmerkingen:
Een kermis is een geseling waard...
Maar het blijft oneerlijk dat je als jonge vrouw zo beperkt bent. Het zou niet mogen zijn!
En ja T, sommige mensen ... ik denk dat we er een boek kunnen over schrijven. Zucht.
Toch wel een trots gevoel dat je zondag bent gaan stappen? Kanjer!
Ongelofelijk hoe sterk jij bent en altijd weer energie vindt om positief te blijven en actief te plukken aan die dag! Super!
Naast de ellende van het voortdurend ziek zijn heb je ook nog met moeilijke mensen te maken die je feitelijk in de steek laten.
Lekker hoe je het genieten in de praktijk hebt gebracht. Op naar het volgende genietmomentje x
Ik vind je een kanjer en wens je veel genietmomentjes toe x
Respect meid. Al weet ik dat je met dit soort reacties niet altijd iets kunt, dat vind ik wel.
Genieten van de kleine dingen .. iedereen zou dat wat meer moeten doen.
Blijf doorgaan meis en blijf de dag plukken...!!
Het blijft toch de moeite waard.
Ik heb zo'n bewondering voor je Tricky... blijf die Pipi vechtlust maar gewoon onderhouden.... afgeschreven??? dat is pas als je tussen die 6 plankjes ligt, of in een rieten mand.. dat kan ook
Dikke knuffel en we blijven doorgaan...dooooooooorgaan..
Respect kan je niet afdwingen, Tricky... Mensen.......
Intussen lees ik ontzettend graag hoe je geniet !
Lie(f)s.
Het doet pijn hé als mensen je niet meer bellen... dat weet ik mar al te goed. Ik probeer het niemand te verwijten, maar diep van binnen knaagt he wel eeen beetje, altijd.
Zou men eigenlijk niet meer van jouw aanwezigheid moeten genieten als ze vrezen dat je zal wegvallen? Of zijn het mensen die gewoon voor een gemakkelijkheidsoplossing kiezen.
Het is waar: in zware tijden leer je je vrienden kennen!
Hallo Tricky,
Wat is de wereld hard,heel hard en we leven toch wel in een maatschappij ,heb ik het goed ok en de rest dan,..zo heb ik dit ook al meermaals ervaren ,maar je doet het schitterend .wees gerust maar trots op jezelf en geniet zoveel je kan .
Liefs,ann
Als zij met hun leven doorgaan alsof jij er niet bent geweest, dan is het alleszins tijd voor jou om ook geen energie meer aan hen te geven. Die energie kun je maar beter geven aan jezelf in de eerste plaats, en aan de mensen die jou wel dierbaar zijn, want dat zijn de blijvers.
En aan je blogje natuurlijk, want wij genieten van je blogjes, en van de mooie, creatieve vrouw die je bent!
lieve groetjes,
ed x
Mensen met eigen sores, ook al vallen die in het niet bij wat anderen meemaken, kunnen het gewoon niet opbrengen om de problemen van iemand anders er nog bij te nemen (ik bedoel ermee om te gaan en moeite doen).
Daar hoef je zelf ook geen energie aan te verspillen.
Je hebt niks te bewijzen aan zulke individuen. Gewoon je eigen leven leiden.
Ik durf iets te stellen: ik durf te stellen dat geen energie insteken niet eens altijd het argument is.
Volgens mij (en ik heb het iemand ooit openlijk durven toegeven) heeft het ook te maken met bang zijn voor ziekte. Meeleven met jou betekent dat je met je neus wordt gedrukt op je eigen mortaliteit en daar zijn mensen heel bang voor.
In het echt, met echte levende mensen zal dat vaak het geval zijn.....blogmensen zijn anders. Dat zijn ramptoeristen. Merk jij ook niet dat logjes met slecht nieuws de meeste lezers trekken?
Anyways......je sterke knokzin doet mij vreugd. Ik maak je een belogte: deze vakantie ga ik een nieuwe zonnebloem-kopfoto-foto maken voor je.
Laten we er een jaarlijkse date van maken.
Deal? Met de afspraak dat plaatsen niet verplicht is?
Vecht jij maar met al je Pipi-Langkouskracht!
Vecht jij maar met al je Pipi-Langkouskracht!
Dappere jij, maar wat een ontzettend naar nieuws over je vriendin.
Een reactie posten