Lichtpuntjes, maar het blijft een rotziekte...

Net 10 maanden geleden schreef ik ook al eens over Juliette, toen met minder goed nieuws, en dat was dan nog eufemistisch want het was eigenlijk ronduit slecht nieuws dat haar ouders toen te horen kregen...
Een week later kreeg ik mijn eigen slechte nieuws (nl. dat de K nog maar eens terug was, in mijn longen dit keer!) en als ik mijn blogje nog eens herlees van toen tot nu besef ik terug dat ik toch écht wel heel diep heb gezeten... Jeetje, wat een aanslag op je lichamelijke en psychische gezondheid is dat toch hé, zo'n kuur... De herinneringen waren niet bepaald 'leuk'. Het voordeel van het nu nog eens te herlezen is dan weer wel dat ik toch ook wel weer besef dat ik me intussen toch al weer héél wat beter voel, al zijn we er nog bijlange niet... maar het helpt wel om te relativeren dat mijn energie nog zo beperkt is, en dat ik dit voorjaar zowat elke week wel een nieuw virusje op bezoek had... we komen van ver, nietwaar?! Zo ook Juliette, die ik toch wel een beetje als mijn 'maatje in de strijd' ben gaan beschouwen en die ik trouw gevolgd heb op haar blogje... En kijk, goed nieuws gaat vaak hand in hand... ongeveer gelijktijdig met mijn grote gevoel van opluchting na de scan in februari kreeg ook de kleine meid goed nieuws! Beiden weer een belangrijke kaap genomen... En nu pronken er vandaag op haar blogje prachtige foto's van een stralende meid!

Ook Maaike, een toffe meid uit Nederland van mijn eigen leeftijd, waar ik regelmatig contact mee heb, kreeg onlangs weer goed nieuws, al gaat het bij haar ook om het 'stabiel houden' van Mr Tumor in haar hoofd (zoals zij haar ongenode vriend zelf noemt). Zij beschrijft in haar goede nieuws stukje trouwens heel treffend de angst die je vergezelt voor elke nieuwe scan en de rampscenario's die dan vaak hun eigen leven gaan leiden, waar ik zelf ook al wel eens over schreef...
En verder kreeg ook de mama van mijn reisvriendin goed nieuws en is zij 'in remissie' zoals dat heet, evenwel met de waarschuwing dat er toch nog 60% kans is dat de K terug opduikt in de volgende jaren...
Helaas kregen een paar andere lotgenootjes (Elly, Rikkert, Saskia, Igna, zie hiernaast in de blogroll, en mijn vriendin L.) wat slechter nieuws... chemo die niet (meer) aanslaat, ondraaglijke pijn die opduikt en waar niets lijkt tegen te helpen, behandelingen die gestaakt moeten worden wegens te veel bijwerkingen die te zwaar doorwegen in verhouding met wat het oplevert,... Kanker is en blijft een rotziekte, waarvan je het verloop echt niet kan voorspellen, en waarop je zelf ook écht weinig invloed hebt... Nogmaals (want kreeg weer een aantal opmerkingen over 'dat ik door mijn eigen verdienste hier nu sta en dat ik mijn goeie scan aan mezelf te danken heb enzo'..., wel goed en lief bedoeld maar het klopt niet, vind ik zelf), een positieve ingesteldheid kan alleen maar zorgen voor een beetje meer kwaliteit in je leven terwijl je in de K-hel zit, maar praat mensen alsjeblieft geen schuldgevoel aan door te stellen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor het feit of ze al dan niet genezen...

Echt, ik begrijp wel dat mensen dat zeggen, en dat ze het ook nog écht goed menen dan, maar het legt ook een grote druk op je hé, want ik kan, hoe positief ik ook probeer te zijn, echt niet garanderen dat mijn volgende scans ook nog goed zullen zijn... het is een waterkansje dat ik hierdoor kom, en ja, ik geloof zeker nog dat het kan, maar het kan evengoed niet zo zijn... dat zal de tijd uitwijzen!
En ik weet zeker dat mijn lotgenootjes even hard gevochten hebben en nog vechten als ik, en met minstens evenveel optimisme! Maar het hangt er allemaal zo van af welk lotje dat je trekt hé... en bij borstK is bijvoorbeeld geweten dat je - als er uitzaaiingen zijn - niet meer kan genezen (wel kan je leven nog wat (kwaliteitsvolle) jaren erbij krijgen!)
Trouwens, bij mijn laatste scan ging ik eigenlijk echt wel uit van slecht nieuws, kwestie van mezelf te beschermen zeker, en net dan krijg ik goed nieuws... terwijl ik voordien eigenlijk altijd erg positief dacht, en toch veel te vaak ook minder goed nieuws kreeg, dus veel logica zit er niet in hé.

Bij deze heeeeel veeeeel sterkte aan mijn lotgenootjes die op dit moment nog of opnieuw vechten tegen die kl***ziekte, ik neem jullie mee op mijn wandelingetjes in de zon!