Opluchting!

Wat een opluchting, wat een spanning die van me afvalt, ik kreeg GOED NIEUWS! De vlekjes waarvan men vorige keer bij de CT-scan dacht dat het littekenweefsel was, is inderdaad alleen maar littekenweefsel, longfibrose noemt men dat, tengevolge van de laatste chemobehandeling, de boostbestraling en de nog experimentele longoperatie die ik afgelopen juni onderging... Geen actieve celletjes dus... En al is die longfibrose ook weer niet leuk, want het veroorzaakt kortademigheid en vermoeidheid omdat je te weinig zuurstof opneemt, en de schade is vaak ook niet meer te herstellen, het is geen K! Het is niet kwaadaardig en er valt mee te leven... ze gaan het zelfs toch nog eerst proberen te verhelpen met medicatie, en ik ga mijn sport- en bewegingsactiviteiten wat uitbreiden zodat mijn longetjes weer meer zuurstof krijgen... hopen dat dat toch nog helpt!? In elk geval ben ik nu weer wat gemotiveerder om mijn conditie weer wat op te krikken...

Mijn bloedwaarden zijn intussen ook weer bijna genormaliseerd, al zal ik door mijn nierproblemen regelmatig epo blijven nodig hebben, blijft de ontstekingsfactor nog steeds erg verhoogd (gewrichtsontstekingen) en staan de witte bloedcellen toch nog altijd aan de lage kant, dus nog steeds vatbaar(der) voor virusjes allerhande... maar mijn lichaam herstelt zich langzaam maar zeker van de ondergane behandelingen, en dat is wat telt!

Prognoses gaven ze nog niet, daar blijven ze nog even voorzichtig mee, omdat ik behandeld werd met nog experimentele chemo en ze daar dus echt nog geen uitspraken op de lange termijn over kunnen doen... tot de volgende scan in mei blijf ik zeker nog wekelijks erbitux krijgen, om de 2 weken de injecties tegen de gewrichtsontstekingen, en nu dan ook nog een medicijn tegen de longfibrose, plus de medicatie die ik voor mijn nieren nog lang zal moeten blijven nemen... ik blijf dus nog even een wandelende apotheek... maar wandelen ga ik blijven doen en hopelijk steeds meer en meer... ik krijg er weer zin in! En als je dan positief nieuws krijgt, verandert ineens weer heel dat perspectief en durf je weer plannen maken en denken aan...

Maar nu eerst even bekomen van het GOEDE NIEUWS en de erbitux, voel me er behoorlijk beroerd van momenteel, maar dat zal ongetwijfeld ook door de spanning komen... man man, niet gezond hoor, zo'n spannende dagen... en gezien de miserabele toestand van de rest van mijn lichaam, zou ik toch graag hebben dat mijn hart het nog even uithoudt ;-)

Nog eens een dikke dankjewel aan alle meelevende bloggertjes en bloglezers...