Op het leven!

Aan de dialyse aan het uitrusten van mijn 2de week bestralingen ;-)!
Tot zover gaat het 'redelijk goed', al begin ik de typische bestralingsmoeheid wel al te voelen (hoewel ik ook wel moe zal zijn na een erg volgeplande eerste week van het nieuwe jaar!)... darmklachten heb ik ook, maar die had ik eigenlijk ook al vooraf, variërend van helemaal verstopt tot me-met-haast-en-spoed-naar-de-wc-moeten-reppen! En bovendien kunnen de darmperikelen ook afkomstig zijn van de monoclonale antilichamen (waarvan ik de naam dit keer maar niet juist onthouden krijg!), die ik nu eens in de 14 dagen krijg... jaja, dat betekent een extra vrije donderdag om de 2 weken! Die zeker in de vakantie nu alweer snel volgepland zat met andere (leukere!) dingen... Na de vakantie wil ik op die extra vrije dag misschien nog een paar extra cliënten proberen te zien, om misschien nog één of ander tripje mee te bekostigen... want een (korte termijn) perspectief lijk ik precies toch wel te kunnen gebruiken om de moraal op peil te houden ;-)
Wat me momenteel het meeste last bezorgd zijn de brandwonden die zich alweer aftekenen op mijn tere velletje... de prof schrok er daarnet ook best wel van dat ik zo snel zo'n hevige reactie krijg op die straaltjes... tja, een hypergevoelige huid hé, en weinig weerstand (na al die andere behandelingen)... ik ben allang blij dat ik dit keer niet op mijn bekkenregio bestraald word want de iets-verder-denkende-lezer zal wel begrijpen dat ik toen op niet zo'n leuke plaatsen verbrand ben (alsof het leuk is waar dan ook verbrand te worden?!), en dat dat voor verschrikkelijk veel pijn heeft gezorgd! Toen hielpen zelfs morfinepleisters niet bijster veel om de pijn te onderdrukken. Alleen door heel veel te slapen (dankzij de morfine, gecombineerd met een sterk kalmerend middel) ben ik toen die weken van ellende doorgesparteld...
dus al bij al valt het nu nog wel mee dat ik alleen maar flammazine (brandwondenzalf) moet smeren!
En dat is dan wel weer een voordeel van bestraling die alleen maar tijdens de week plaatsvindt (en niet ook in het weekend, zoals eigenlijk 'optimaal' zou zijn!), je huid krijgt dan 2 dagen wat rust en kan weer een ietsiepietsie herstellen... hoop maar dat ik - en vooral mijn huid! - het volhoud tot het einde, want heb nog 5 weken te gaan hé...

Vakanties zijn voor mij altijd erg drukke periodes, omdat dan veel mensen wat meer tijd hebben om met me af te spreken. Het vorige jaar ben ik dan ook met leuke uitstapjes, tussen de bestralingen door, geëindigd en het nieuwe jaar ben ik al op dezelfde manier begonnen... heerlijk om thuis te komen bij vrienden, verwend te worden met hopen leuke, mooie, lieve en attente kadootjes, te genieten van heerlijke maaltijden (de moeilijke vertering achteraf vergeten we even voor het gemak!), en gezellig te snuisteren in vrolijke feel-good winkeltjes... en natuurlijk het glas te heffen op een nieuw jaar, waarin ik als grootste voornemen heb... de strijd met mr K maar weer eens aan te gaan en liefst nog even blijven leven... zodat ik nog minstens elke dag een geluksmomentje (of 2, 3, 4, ...) kan plukken en het elfde gebod dagelijks kan waarmaken (geniet en leef nu!)!