Verder gooit een beetje grieperig gevoel (tengevolge van de Erbitux of toch een virusje zoals half België momenteel?!) wat roet in het eten, maar ik moet zeggen dat het goeie nieuws van vorige week me toch weer een serieuze energie-boost gegeven heeft...
Mocht ik slecht nieuws gekregen hebben, ik weet zelfs niet of ik nog een behandeling zou gestart zijn op dit ogenblik... dat was dan ook mijn grote angst, dat ik 'wéér had moeten starten met de ene of de andere behandeling en mijn conditie (zowel fysisch als psychisch) wéér in de mist had zien gaan'... trop is soms echt trop hé! Ik heb nu pas het gevoel dat ik langzaamaan weer omhoog aan het kruipen ben uit dat diepe dal waar ik toch weer een hele tijd vertoefd heb... Zelfs de trip naar NY vond ik enorm zwaar en vermoeiend, hoewel ik heel blij ben dat ik er geweest ben hoor. Maar je doet sowieso veel indrukken op in een nieuwe stad en je forceert je toch altijd meer dan je denkt... het vergde achteraf dan ook heel wat recuperatietijd en daaraan merk je dan nog maar eens dat je nog niet/niet meer de oude bent...
Ik ben altijd een erg actief iemand geweest (en dat is nog eufemistisch gezegd, met soms 3 afspraken tegelijk in mijn agenda naast een voltijdse job en een universitaire studie), en dat energieverlies blijf ik toch erg moeilijk vinden (zeur zeur)... maar goed, ook in NY kwamen we zonnebloemen tegen en daar trek ik me maar weer aan op, telkens opnieuw keer ik me naar het licht en de warmte van de zon, en telkens opnieuw veer ik weer recht, elke dag opnieuw! En ik ben allang blij dat ik weer 3 maanden (tot de volgende scan) LEVEN erbij gekregen heb... dan zien we wel weer! Carpe diem!
En oh ja, dat er zoveel mensen met me meeleven helpt ook enorm! THANKS A LOT!
Sunflower-cookies bij Dean & Deluca,
ik heb er alleen maar een fotooke van gemaakt,
weet dus niet of ze ook lekker zijn...
Een zonnebloempopje in de
Kapel van de Brandweermannen
Kapel van de Brandweermannen
bij Ground Zero (9/11)
12 opmerkingen:
Ik vind je erg moedig en heb veel respect voor je. Elke dag weer je bijeensprokkelen voor een nieuwe dag. Je plukt hem. Zoveel is zeker. En je geniet ervan. Super!
Het moet niet makkelijk zijn om van een energiek leven naar verplicht rustig te moeten. Fijn dat je nu vrij bent van behandeling, ik hoop dat je je snel wat minder moe voelt. x
Ollie is een en al respect ! MAAR rustig aan hé !
Je zou voor minder een energie-boost krijgen, Tricky ! En mocht je een handje nodig hebben om uit dat dalletje te geraken... 'k Ben er hé ! Geniet van de bijna-lente !
Lie(f)s.
Ik vind dat je zo ontzettend goed kan schrijven over wat het leven met K precies met je doet. Heb daar diep respect voor. Hopelijk gaat je energielevel met het dichterbij komen van de lente gelijktijdig omhoog.
Je hebt veel moed, dat siert je...
Tijd geven is lastig maar het zal wel nodig zijn zeker?
Ik vind de koekjeszonnebloemen er wel leuk uitzien maar toch een beetje heel erg kleurrijk en niet eetbaar. Of ligt dat aan mij? ;-)
goeiemorgen tricky,
jawel meid, elke dag weer opnieuw de dag begroeten alsof het de eerste is,
want ohh wat hebben we toch nmooie dagen hé,
carpe diem tricky,
dank je wel voor je bezoek
xxx
Wow, wat een respect voor jou! Zet 'm op en pluk, 'm inderdaad, die dag!
Het is idd. niet makkelijk je weer eens genoeg moed in te praten voor een nieuwe -en mogelijk zwaardere- behandeling, maar de struggle for life is meestal sterker dan je zelf vermoedt.
Maar ok, gelukkig was dat niet aan de orde, dus geniet van de lente die vandaag weer volop haar neus liet zien!
Wat leuk die bloemetjes... Hoop dat je snel weer wat fijner voelt en actiever kan worden. En voor nu, zoveel mogelijk toch genieten van rust en niets doen?!
Klinkt wel stom he, genieten, maar je weet hoe ik het bedoel...
Een reactie posten