woensdag 9 februari 2011
Een beetje lente...
Dit allerschattigste kuikentje vond ik net in mijn brievenbus... gemaakt door Marleen, een medeblogster die ook flink in de steek gelaten wordt door haar lichaam maar leuke bezigheden probeert te zoeken om haar tijd zo aangenaam mogelijk door te komen... een beetje lente in huis dus... om het donkere en dreigende van de scan wat 'lichter' te maken... dankjewel Marleen... en dankjewel ook aan alle anderen die nu met me meeleven en me dit ook laten weten... dankjewel voor de (virtuele) bloemetjes, de kaartjes, de smsjes, de bemoedigende en meelevende mailtjes, het doet me allemaal veel deugd...
Gisteren mocht ik me weer neervleien onder die magische machine die dan in 3 kwartier je hele lichaam in kaart probeert te brengen en eventuele geniepige achterblijvers die oh zo graag verstoppertje spelen probeert op te sporen. Met mijn slecht werkende nieren is het altijd weer een hele klus op voorhand om het goedje dat ze je moeten inspuiten veilig en wel ingespoten te krijgen, met spoelingen en beschermende medicatie enzovoort vooraf, maar na een halve dag ziekenhuis werd ik dan toch weer 'vrijgegeven' en kon ik samen met een goeie vriendin de lente gaan opsnuiven in de stad. En ja, het hielp om (nog) niet te veel met het resultaat bezig te zijn, dat ik overigens pas morgen, donderdag, zal krijgen, als ik toch voor de erbitux moet gaan... ja, de spanning houden ze er zo wel in!
En het nieuws dat Marie Rose Morel gisteravond is overleden maakt het er niet beter op...
Nog maar eens een bewijs dat je het met een positieve ingesteldheid en marteldiëten ook niet altijd kan winnen van die rotziekte! Ik wens haar familie heel veel sterkte toe, en hoop dat zij rustig is kunnen heengaan...
Mijn leuze is en blijft: Droom alsof je eeuwig zal leven, maar LEEF alsof je vandaag zal sterven!
Labels:
emoties,
fotookes,
gezondheid,
K en co,
leven en sterven,
lotgenoten,
vrienden
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
12 opmerkingen:
Is me dat schrikken om dat kieken hier te zien staan!
Toen Gunter me gisteren vertelde over het overlijden van mevr. Morel, heb ik meteen aan jou gedacht. Net deze week...
Positief zijn en vechten is niet genoeg. Jammer genoeg.
Goed dat je gisteren nog van de lente kon genieten samen met hje vriendin. Het deed ook mij echt deugd.
Kom de dag goed door vandaag en het beste voor morgen!
Ik duim mee voor morgen hoor!
Geniet nog van het lentezonnetje
vandaag.
liefs
Houd je vast aan je leus, ook al is de uitslag morgen vast hartstikke goed. Geniet van de lente en je vriendschappen.
Ik denk elke dag aan jou.
En ik hoop dat je ook vandaag een beetje kunt genieten van het lentezonneke.
En je levensspreuk zou ik zo willen overnemen lieve Tricky.
Knuffel, Sandra.
Ook Ollie duimt voor morgen !
Wat moet het af en toe moeilijk zijn om positief te blijven. Zeker in zo'n week. Ik duim voor een positieve uitslag.
Er branden enkele extra kaarsjes voor jou, Tricky, en we hopen op een goed resultaat.
Lie(f)s.
Voor een positief resultaat, zet ik er mee mijn zere schouder onder;)
Prachtige spreuk!
Ik steek morgen een kaarsje voor je aan.
Een prachtige leuze is dat! Ik duim mee voor een goed resultaat van de scan.
(en gelukkig kwam het met je schouder weer goed hé!)
Ach, Tricky,
dit verzinkt in het niets naast vijand K, natuurlijk.
Uit schroom en om 'haar' niet te 'recupereren' heb ik bewust haar naam wegggelaten.
Op lijden en verdriet staat er geen publiciteitsmeter.
Ieder (anoniem) leed is erg.
Maar zo gaat dat natuurlijk met 'alles' in dit leven, geboorte, liefde, afscheid, eenzaamheid ... BV's halen de media.
Ik hoop en geloof wel dat zij een steun was voor gezonde en zieke mensen.
Nog het beste voor jou!!!
Uvi
ik duim mee en denk morgen beslist aan je. Alleen goed nieuws morgen!
Een reactie posten