Goed werk Mrs H en Mr C!

Ja, je leest het goed, de scan was schoon, geen teken van levende K-cellen te zien... wel een paar littekenvlekjes of restanten van tumorweefsel maar dat schijnt geen kwaad te kunnen en nemen we er dus maar bij zeker... (schreef ze toch wel een tikkeltje ongerust, maar je moet vertrouwen op wat die Wijzen je zeggen hé!?).

Goed dat ik dus na mijn eerste heftige ontmoeting met Mrs Hyacinth, toch met haar in zee ben gegaan, af en toe in het gezelschap van Mr Carbo! Ik ga hen nog een tijdje met bezoek laten komen (nog 3x 3 dagen, telkens om de 3 weken, om precies te zijn), maar vandaag even niet, want in al hun enthousiasme hadden ze vorige keer een beetje te veel hun best gedaan en daarmee ook mijn bloedwaarden flink door elkaar gegooid.

Kortom, mijn witte bloedcellen stonden nog veel te laag, waardoor vandaag de geplande ontmoeting (indien de scan goed was) niet kon doorgaan, maar ik moet stiekem bekennen dat ik dat eigenlijk niet zo héél erg vind hoor... een mens geraakt snel gewend aan dat nieuwe ritme van één week slecht, één week minder en één week vrij goed hé, en die laatste goeie week mocht nog wel wat blijven duren wat mij betreft, lol!
Natuurlijk wil ik gauw al die kuren weer zo snel mogelijk achter de rug hebben, maar een beetje extra 'quality-time' nu is toch ook mooi meegenomen, nietwaar... Ik merkte trouwens aan de vermoeidheid dat mijn lichaam eigenlijk nog wat meer 'rust' nodig heeft, dus verzoek verhoord blijkbaar!

Dus mensen die nog wilden afspreken en met wie het nog niet lukte wegens vakantie of te druk, mail of bel me maar, want ik krijg er ineens 6 dagen bij...
Kwestie van het 'blijspel' zelf ook nog eens toe te passen hé!
Doe ik trouwens sowieso regelmatig hoor, maar even goed laat ik soms mijn andere, minder fraaie emoties, los, lijkt me even noodzakelijk om een gezond evenwicht te bewaren, maar het leven wordt er gewoon een pak makkelijker door als je je eigen situatie af en toe wel kan relativeren, toch?!