Poëzie tussendoor...

Tussendoor een pracht van een gedicht, heel troostend vind ik het...
en ik wil het graag delen hier...




Projectie
Ingmar Heytze (1970)


Het zal wel donker zijn, en stil, als je er niet meer bent
Misschien zo stil en donker als het ademloos moment
waarop het zaallicht dimt voordat de film begint,
dat ogenblik. De hele eeuwigheid. Misschien.

Maar als je droomt dat je een vlinder bent,
kun je evengoed een vlinder zijn
die droomde dat hij mens was.

Je mag dit nooit vergeten. Op een dag
kust een van ons de ogen van de ander dicht
en moet dan weten: dit is louter pauze totdat alles
weer opnieuw begint. Jij en ik - geen stof, maar licht.