Lichtpuntjes

Zo, de zakdoeken liggen weer in de kast, de snotterdagen zijn weer passé (hoop ik maar, want helemaal in de hand lijk ik dat momenteel niet te hebben!) en we kunnen er weer tegen?!?
Gisteren bracht toch nog een aantal lichtpuntjes... hoewel ik eigenlijk liever geen mensen zie op dat soort dagen, stond er ineens onverwacht een vriendin voor de deur en eigenlijk deed haar korte bezoekje me toch wel deugd natuurlijk... waarom willen we toch altijd alles alleen doen hé!? En zelfs het luisteren naar haar problemen deed me goed, al was het maar om nog maar eens te beseffen dat niet alleen K* zorgt voor rottige momenten in het leven... En plots kwam daar zowaar de zon door de wolken piepen, zodat we onze babbel op mijn terrasje konden voortzetten, in de heerlijke warmte van de zon.
Later op de avond nog twee leuke telefoongesprekjes en vlak voor ik mijn beddeke weer wou opzoeken al een verslagje van het feest, door het feestvarken zelf... Kijk, dat doet een mens deugd zie, dat ze je het gevoel geven dat je niet vergeten wordt, aanwezig of niet...
Op naar de laatste, ja, de LAATSTE!!! chemo! Duimen maar dat alle bloed- en nierwaarden goed genoeg gaan zijn zodat ie morgen kan doorgaan! Dat weet ik normaalgezien vanmiddag al bij de dialyse!