zondag 21 juni 2009

Feest zonder mij...

Oh oh, wat is dit moeilijk... een feest, een leuk feest voor een tof iemand, en ik kan er niet bij zijn! Zowel fysisch als psychisch ben ik een wrak momenteel, en dan is aanwezigheid op pensioenfeestjes niet aangewezen... maar ik vind het wel jammer natuurlijk! En het besef dat die kl***ziekte me dit ontneemt maakt mijn humeur er niet beter op eigenlijk!
Ja, ik ben best een beetje (veel) zielig vandaag! Mag wel es hé!?

Maar dat neemt niet weg dat ik An (het feestvarken) wel al een dansende koe heb gestuurd, om in mijn plaats een dansje te placeren! Zo eentje die al niet meer zo helder uit haar oogjes kijkt, en bijgevolg dus ook niet zo stabiel meer op haar poten staat... de gelijkenis was treffend, hihi, behalve de energie waarmee ze zich aan haar danspassen waagde dan! An, ik hoop dat je geniet van je feest en wij doen dat gauw nog eens over hé! En andere aanwezigen die meelezen, ik verwacht wel een uitgebreid verslag hé ;-)

Ach, een beetje humor verzacht de pijn, nietwaar! Maar de waarheid gebiedt me te schrijven dat ik er een paar hele moeilijke dagen op heb zitten... Fysisch afzien doet ook psychisch afzien hé, dus de voorbije dagen waren best wel zwaar, en ik moet eerlijk toegeven dat ik meermaals heb gedacht dat ik dit niet nog eens opnieuw wil meemaken, mocht het ooit nodig blijken, maar dat is natuurlijk een momentopname...
Niet denken dat ik nu heel diep in de put zit hoor, ik weet wel dat dit ook weer over gaat (dat hoop ik toch!) en in mijn diepste binnenste ben ik nog altijd de optimistische Tricky maar ik wil een (weliswaar subjectief, want vanuit mijn perspectief) zo juist mogelijk beeld weergeven van K en de gevolgen en dan vind ik het niet meer dan juist om ook dit minder mooie stukje te delen... Maar we komen er wel, langzaam maar zeker, het einde is in zicht!

Omdat zoveel mensen voorstelden het kaartje voor crisistijden naar hen te sturen, heb ik er maar een foto van gemaakt en stuur ik het bij deze dus naar jullie allemaal... maar toch even toevoegen dat ik momenteel niet zo dol ben op chocolade, die heeft zo'n vreemd bijsmaakje namelijk...

12 opmerkingen:

Unknown zei

Hallo Tricky,

Elke dag de hoop erin houden is wel een erg hoge eis voor jezelf he. Hoop is er echt voor jou, en als het jou eventjes niet meer lukt om die te pakken te krijgen, dan kan je het hopen wel even aan iemand anders doorschuiven die het voor jou doet. Dan kan jij dat even loslaten. Dus, bij deze : Ik zal alvast het hopen overnemen voor jou vandaag, en wie weet zijn er nog mensen die extra willen hopen voor jou.
Misschien vind je vandaag nog iets om een moment van te genieten,

Groetjes
Eline.

Wenneke zei

Dag meid,

Soms is het allemaal kl**e hé...En op die dagen moet je je zeker niet anders voordoen dan dat je je voelt!
Enne...Eline...ik doe mee...ik hoop met jou mee en ben er gerust in dat velen dat zullen doen!

Een lieve knuffel
Wenneke

Toaske zei

Het lijkt me niet meer dan realistisch dat de dagen af en toe zwaar klote zijn als je K hebt en behandeld wordt. Niet alleen qua lijf zal het afzien zijn, maar ook wat de gedachten betreft. Lijkt me logisch dat je er dan af en toe gewoon helemaal doorheen zit. Ik vind het verstandig om daar dan over te bloggen, schrijf je het wellicht een beetje van je af. Hopelijk gaat het snel weer wat beter.

rikkert zei

...dus toch maar donuts? LOL
Beetje vicieuze cirkel zeker? Pijn put je uit, waardoor je dan psychisch ook geteisterd wordt en daardoor dan lichamelijk ook weer wat kracht verliest...

Bah bah bah, wat een zware strijd T. Je bent echt een voorbeeld van moed.

clair1991 zei

tja meid.. dus dan ben jij net als ik ook labiel...ahum...ik snap je volkomen..anderhalf uur high tea en ik moest echt naar huis.. dus ook geen paaldansen of grieken.. ik heb het gevoel dat heel veel feestjes en leuke dingen aan me voorbij gaan.. maar het komt allemaal wel goed hoor..en geloof me... ik wens je het ook niet nog een keer toe... net zonmin als bij mezelf.. en elke keer toch weer die spanningen, die onderzoeken, die controles.. maar we komen er..
een hele dikke warme kus vanuit regenachtig Balkum.. zeg maar plenzend..
grts
frieke

mijn woordverificatie: tized... een beetje verbastering van tijd zat.. ze zijn soms echt wel leuk en toepasselijk hè..

sabine zei

Hoi Tricky,

Jij mag best even zielig zijn en ik hoop met Eline mee. Ja dat afzien van je chemo's, heb ook dikwijls gedacht, dit wil ik nooit meer meemaken. En je moet je zeker niet anders voordoen dan dat je je voelt, dat heb ik veel té lang gedaan, vandaar mijn klop vorig jaar.
Mijn dipje is nog niet over, maar heb vandaag toch kunnen genieten hoor, heb dit weekend veel geslapen, en nu voel ik me beter, was ook oververmoeid weer, doe 3 keer per week zumba, goed voor mijn spierpijnen, maar ik word er té moe van, ik moet weer gas gaan terugnemen en dat maakt me ook boos, ben veel té hevig, word regelmatig teruggefloten.
En dat jij niet naar dat feestje kon gaan is ook kl*te natuurlijk. We moeten onze energie leren te verdelen over een ganse dag, niet gemakkelijk hé
dikke knuffel
Sabine

Marie Ann zei

Hallo tricky
Ook al was je niet op het feestje, je was toch in onze gedachten. Spijtig dat je dit moest missen vanwege te ziek. Misschien kan het je troosten dat de collega's heel veel foto’s hebben gemaakt, ik zal ze op een cdke zetten. Dan kan je thuis mee nagenieten. Nog heel veel rusten en snel beter, hé!
Dikke knuffel

Marie Ann

Anoniem zei

Hallo Tricky,

Je hart is luchten en even gewoon balen is geen schande,dat is ook een beetje positieve therapie,maar vergeet niet dat er hierna weer betere dagen zullen volgen van genieten en lachen en beseffen dat na het vallen het opstaan wel lukt!

Dus rust maar,even geen feestjes of huppeldepup,gewoon éééven alles op een versnelling minder...en morgen is weer een nieuwe dag en daarna nog één,...dus wat vandaag niet kan kan morgen wel of overmorgen...

Don't give up,

veel sterkte,moed en wat positieve energie...

groetjes Elke

Dagoog zei

Ik ken het gevoel wat de feestjes betreft een beetje. Je gelooft het niet, maar ik leefde een tiental jaar tussen pampers, dutjestijd, werk en huishouden en had helemaal geen behoefte om er nog op uit te trekken. Maar nu... :-) Volgens mij maak jij het later wel nog dubbel en dik weer goed.
Ik denk ondertussen heel regelmatig aan jou. Ik hoop dat het toch een beetje helpt. In ieder geval stuur ik hierbij nog een beetje STERKTE !
Tot gauw.

Heidi zei

Tja...hier dus een vlotte babbelaar maar weet nu eventjes niet goed wat zeggen.
Weet het eigenlijk wel, maar besef vooral dat woorden hier nu eventjes niet veel verlichting brengen.
Dus: van hieruit een hele warme, fijne, voorzichtige knuffel, eventjes een deugddoend snottermoment, om daarna eens diep te zuchten, schouders op te halen en weer stapjes te zetten. wou dat ik dichter woonde, dan kwam ik dagelijks eventjes langsgefietst en heel stilletjes bij je binnengewipt: voor een kopje thee, een babbeltje een knuffel, een afwasje, of gewoon om stilletjes naast een slapende Pipi te zitten......

callemie zei

zal ik je een paar kilootjes chocolade opsturen meid
wat erg van je maar je kan later ook nog feesten hoor
ik ben zeker dat ze dit wel zullen overdoen met jou in een kleinere kring weliswaar maar ja ?
liefs hé

zapnimf zei

Morgen de laatste chemo las ik?
Misschien iets om je aan op te trekken?