dinsdag 27 maart 2012

(redelijk) goed nieuws...

Voor wie even ongeduldig was als ik, snel een update!!! 
Vanmorgen vroeg kreeg ik door een 5-koppige artsenjury het GOEDE NIEUWS dat de bestralingen hun werk hebben gedaan... mijn linkeronderkwab is weer kankervrij! Wel vrij veel fibrose (littekenweefsel) waar ik helaas veel last van heb (en zal blijven hebben, dat geneest niet meer), maar daar zal ik wel mee leren leven... 
Helaas zien ze op de scan wel nog/weer puntjes oplichten in de lymfeklier ter hoogte van de longen, in het mediastinum... het zijn nog zeer minimale letseltjes, dus ze hopen die met de chemo (monoklonale antilichamen, zeer specifiek werkend op de zich ontwikkelende slechte cellen) weer onder controle te krijgen. Bij de volgende scan (eind juni) zal dit worden opgevolgd... zijn ze dan gegroeid, dan weten we ineens ook dat deze chemo niet werkt, en dan kan er alsnog ingegrepen worden, eventueel ook weer met bestraling of terug met de experimentele RFA-techniek van 2 jaar geleden, of de lymfeklier volledig verwijderen. Omdat het om een lymfeklier gaat, en die vertakkingen heeft naar andere lymfeklieren in je lichaam, is chemo in eerste instantie echter de beste remedie, dus fingers crossed dat die xxxmab (ik vergeet altijd de naam, is nog ingewikkelder dan de cetuximab of de erbitux die ik eerst kreeg!) aanslaat! 
 
En dat mijn eigen weerstandslegertje er eindelijk ook weer eens flink tegenaan gaat! 
Daar maken ze zich wel een beetje zorgen over, dat mijn witte bloedcellen (en dan meer bepaald de neutrofielen, die infecties bestrijden) nog steeds te laag staan. Normaal gezien stijgen de neutrofielen als je lichaam vecht tegen een infectie, dus met mijn brandwonde tengevolge van de straaltjes zouden ze zeker flink gestegen moeten zijn, maar ik zit nog altijd met een ernstige neutropenie (tekort aan neutrofielen), zodat mijn eigen lichaam zo goed als niet vecht tegen infecties... vandaar dus de slechte wondheling, en ook al het ontstaan op zich van zo'n ernstige brandwonde tijdens de bestraling (tja, als je verdedigingslinie gedeserteerd is!).
Het probleem is dat de monoklonale antilichamen nodig zijn om de k uit mijn lichaam te houden, maar dat de bijwerking de neutrofielenaanmaak verstoort... zoals ik al eerder schreef, kiezen tussen 2 kwalen maar weer, en dan maar weer wat extra lapmiddeltjes gebruiken zeker?! Wie het al ooit kreeg, weet dat het geen leuke spuiten zijn, maar soms wel broodnodig dus, lang leve de neulasta! En voor de naaste vrienden: nog even geen kusjes... (virtueel mag wel natuurlijk!)

Maar goed, ik ben nu vooral blij dat de bestralingen niet voor niets geweest zijn! Ik ben wel drie kwartier bij de heren doktoren binnen geweest en ze namen ruim de tijd om al mijn vragen te beantwoorden... Op mijn eigen vraag was de nefroloog (nierarts) ook aanwezig, om één en ander rond de medicatie mee te bekijken.
En ja, ik mag terug overschakelen op mijn vroegere middel tegen de gewrichtsontstekingen (humira), waar ik volgens mij meer profijt van had! De metothrexate (die ik nu nam, en die volgens mij minder hielp maar wel meer bijwerkingen had!) heeft als bijwerking o.a. ook het onderdrukken van het beenmerg, met als gevolg mogelijke neutropenie, dus dat was een reden te meer om er mee te stoppen!!
 
Nog even dit, want ik erger me weleens aan mensen die na het lezen van dit goed nieuws meteen gaan denken dat ik overmorgen toch al weer de marathon ga lopen zoals Repeltje ;-)! Heel moedig en knap van haar dat ze dat doet en kan, echt waar! En ik gun het haar van harte! Maar je mag toch even geen appels met peren vergelijken... 
 
Na vier jaar vechten tegen die stomme ziekte, spreken ze nog even niet over genezen bij mij... evenmin kunnen ze me zeggen hoelang ik dan nog heb...  ze weten het eenvoudig zelf niet! en al evenmin of genezen überhaupt nog kan! Er komen steeds nieuwe dingen op de markt, en ik blijf tot hiertoe goed reageren op de middelen, maar er kan ook een moment komen dat niets nog helpt... En in het allerbeste geval, kiezen die geniepige onderkruipers misschien toch nog ooit het hazenpad, let's hope!

 
 

23 opmerkingen:

Roelien zei

Ik ben blij voor je!

Ik vind dat jij al een aantals marathons gelopen hebt hoor in de afgelopen vier jaar.....hardlopen is een makkie vergeleken bij wat jij voor je kiezen hebt gehad!

LUC zei

Je hebt al vele marathons overleeft en ben heel blij dat je het beter hebt ! De smerige ziekte blijft echter altijd op de loer liggen. Het is de natuur die beslist heeft dat Annabelle het overleeft heeft . We hebben geluk gehad ! Ik hoop dat de natuur je ook dat geluk geeft ! Dikke knuffel

baasbraal zei

Zoals je het in je laatste alinea opschrijft, had ik het ook opgevat. Het lijkt me verschrikkelijk om ALTIJD met die onzekerheid te moeten leven. MAAR: in ieder geval mag ik van de zomer toch min of meer op je rekenen na dit niieuws! Een zomer per keer, dan breekt het lijntje niet.......

Moois van mie zei

goed zo ! en ik sluit me aan bij roelien ! jij loopt constant marathons wat mij betreft...

Anoniem zei

Als jij de mooiste peer bent, ben ik de mooiste appel.

We vechten tegen ons eigen ding, wat ik doormaak is niet te vergelijken met jij doormaakt....nul.

Jij vecht je te pletter, al 4 jaar lang. Een vreselijk zwaar gevecht: het equivalent van een aantal marathons waar ik niet eens over na wil denken.

Ik vecht mentaal al 14 jaar lang tegen een zwaard van Damocles dat nu (eindelijk) is gevallen. Lichamelijk voel ik nog niks. Ik ben fitter dan fit. En ergens opgelucht dat het zwaard is gevallen: ik hoef niet meer bang te zijn: ik weet het nu.

Ik ga waarschijnlijk lichamelijk nauwelijks last hebben: ik voer niet jouw strijd.

Leed is niet te wegen, niet te vergelijken. Nooit niet.

Ik was blij met je mail! En ik hoop dat je snapt waar ik blij mee was....

Ik ben het namelijk allerlei soorten eens met je!

Anoniem zei

Gelukkig. Ik ben blij met dit goede nieuws. Alles is relatief, maar je mag blijven hopen. Dit is weer een stapje vooruit.

Saralien zei

Dat is super nieuws toch?! Al snap ik ook wel dat die eeuwige onzekerheid ook niet echt lekker is. Nu in ieder geval een stap de geode kant op denk ik dan.

Lies zei

Super, Tricky ! Blij... !
Zet je valies maar klaar ! Bali lonkt om het hoekje !
Lie(f)s.

Die van A (Christel - Luc en Gaëtan) zei

Wat een fijn nieuws! Ik ben blij met dit leuk nieuws!

Mrs. T. zei

Mooi nieuws, al snap ik lang niet alles wat je schrijft.
Mooi ook dat je dat stukje schrijft over Repeltje. En ook mooi: die reactie van Repeltje.

Ann Vanmoen zei

Hallo tricky,

Je hebt idd al heel wat marathons overleeft meid,..ja en als onco verpleegster weet ik ook wel dat het niet allemaal rozegeur is voor jou ,maar op alle bijscholingen hoor ik toch wel dat al die -mabs toch goed werk leveren en een betere overlevingskans geven ,ik duim dus heel hard met je mee.geniet nu maar een beetje van jou tamelijk goed nieuws.

Dikke knuf,Ann

Marjolijn. zei

Fijn meis, dat is goed nieuws.
Zo hoor ik het graag...!!

clair1991 zei

Goed nieuws maar... er schijnt altijd een maar bij jou aan te zitten... fijn dat je terug kan naar je eigen medicijnen...dat weet je immers zelf onderhand wel het beste. En wat Appels en Peren betreft: ik kan dat helemaal onderschrijven. Ik kan ook mensen die na de ingreep gewoon werken, en alles doen. Bij mij was het die rottige chemo die het meeste kapot maakte...en die herceptin...
Tricky we gaan gewoon onze eigen weg... vol moed en hoop...en weetje, we komen er wel!!!
Gefeliciteerd en een dikke knuffel

Jet zei

Goed nieuws en ik ben blij voor je! Je hebt helemaal gelijk: jouw en Repeltjes strijd zijn niet te vergelijken al zullen er ook overeenkomsten zijn. Ik ben op jullie allebei vreselijk trots!

Marga zei

Hallo Tricky.
Wat fijn dat ik toch goed bericht van je lees.
Al 4 jaar zo bezig en daarnaast allerlei gevoelens die je met je mee draagt.
Dapper!
Groetjes marga

Marie Ann zei

Ik hoop met je mee! xxx

Maaike zei

Al jouw behandelingen in totaal dat is meer dan tien marathons achter elkaar. Dat zouden mensen moeten beseffen denk ik. En dat littekenweefsel is niet fijn. Natuurlijk ben ik blij om hier ook een beetje goed nieuws te lezen hang on!!!

Nina zei

Joepie, toch weer een bemoedigende stap in de goede richting! Maar kan je dat van die vlekjes dan van je afzetten tot die scan van juni, want dat is toch nog lang he?

Lucretia zei

Hallo Tricky, ik was hier al een tijdje niet.
Niet dat ik jou vergeten ben, helemaal niet... het is een te lang verhaal om het uit te leggen maar simpel gezegd: 'm'n emmertje zat te vol' en ik kreeg/krijg het niet allemaal meer verwoord. Nochtans... woorden werken helend hè.
Ik wil je alleen een dikke knuffel geven en hopen dat ook jij nog dikwijls goed nieuws mag krijgen. Want dat hebben we regelmatig eens nodig... opnieuw eens opgepept worden; telkens weer een strohalm aangereikt worden doet deugd.
Liefs en veel groetjes
XXX

rikkert zei

Ik begrijp heel goed dat woord 'redelijk' dat je er tussen haken bijzet.
Echt juichen, nee, dat is niet aan de orde, ondanks dat dit weer het beste is dat je kon verwachten.

T, een arm om je schouder, dikke steun, heel veel begrip ...
liefs,

Sylvia zei

Wow, ik snap je terughoudendheid na alle teleurstellingen, maar dit is pvd toch supernieuws? Ben heel blij voor je! :)

Anoniem zei

Ik ken je helemaal niet persoonlijk, maar via de blog van kleine Juliettes mama ben ik je gaan volgen... En heb ik bewondering opgevat voor je strijd, maar vooral ook voor je positieve ingesteldheid. Het moet een hele opluchting zijn dat je (redelijk) goed nieuws kreeg, al blijft het wel vechten. Ik wens je dus heel veel moed, sterkte, steun en vriendschap om er tegenaan te blijven gaan. En vooral: geniet van Bali (& ook al van het mooie vooruitzicht op die reis)

http://uvi.skynetblogs.be/ zei

dinsdag 27 maart 2012


en vandaag zijn we
maandag 23 april 2012

en wat staat er
als er niets staat?