Beetje wisselvallig...

Gek hoe de wereld wederom gewoon verder draait, terwijl voor jou de wereld toch weer even een beetje stilstaat, telkens je zo'n nieuws te verwerken krijgt...
Ik liep een beetje verloren in mezelf de afgelopen dagen... Heb heel erg mijn gevoel en mijn lijf gevolgd, met als gevolg dat mijn weekend een beetje wisselvallig verliep. Voelde mezelf niet al te lekker dus ik heb het aanbod om naar mijn beste vriendinnen te gaan zaterdag afgeslagen... want wou zondag fit zijn om een dagje met mijn metekindje door te brengen. Helaas heersen de virusjes overal en was zij zondag ziek, en werd ook dat plan opgeborgen... Met momenten had ik écht geen zin om mensen te zien of te horen, wou ik even alleen zijn met mezelf en mijn gevoelens, en gewoon rusten en slapen als ik daar zin in had, en dan ineens voelde ik me toch weer wat té alleen, en snakte ik plots naar contact...
En dus ben ik uiteindelijk toch nog in mijn favoriete winkeltje beland samen met een vriendin, iets drinken, alvast wat kadootjes kopen en vooral... lekker tetteren...

Vanmiddag werd ik - na mijn dagelijkse wandelingetje in het najaarszonnetje - zoals verwacht gebeld door de secretaresse van de prof om een afspraak te maken voor het vervolg van de never ending story... morgen zal een lange ziekenhuisdag worden, want heb in de voormiddag dialyse en in de (latere) NM het gesprek, dus ik ga tussenin een beetje daar blijven rusten. Hopen maar dat er een bedje 'vrij' is in de NM op de hemodialyse, dan kan ik daar nog wat slapen want na zo'n bloedzuivering ben ik altijd doodop (de gekende dialysekater, met soms enorme hoofdpijn en je zwak en misselijk voelen enz.) en kruip ik meestal een paar uurtjes op mijn zetelke of zelfs in mijn bedje. Fingers crossed dus, en niet alleen daarom natuurlijk... ;-) Het schijnt morgen te gaan stormen... ik hoop toch alleen maar buiten dan !!