Spannende tijden...

Omdat ik wat teveel ongeruste mailtjes begin te krijgen die ik dan wel allemaal individueel wil beantwoorden, maar waarvoor ik helemaal geen energie vind, eindelijk toch nog maar eens een logje...


Het zijn hier weer spannende tijden... afgelopen dinsdag opnieuw de 3-maandelijkse scan gehad en weer zo'n lekker (hmhm) anijsdrankje mogen drinken (waarvan ik dan achteraf hoor dat het eigenlijk al voldoende is als je een beetje van dat spul in je lijf hebt! duh, waarom worden we dan verplicht om die grote beker op te drinken, die er met een beetje geluk nét niet terug uit komt achteraf, want oh, wat is ie lekker!?).

Overmorgen (maandag dus) staat in de voormiddag opnieuw een bezoek aan de nefroloog (nierdokter) op het programma en dan kunnen de oncologen en nefrologen maandagnamiddag gezamenlijk overleggen wat nodig en mogelijk is voor me en dat 'verdict' wordt me dan dinsdagvoormiddag meegedeeld... Laten we hopen dat de K-cellen zich nog steeds gedeisd houden, want momenteel wordt het met de gebrekkige nierwerking wel erg moeilijk (lees: onmogelijk!) om opnieuw een zwaardere chemo te kunnen starten. Het verdergeven van de erbitux staat al ter discussie, en die zouden ze toch nog graag een tijdje blijven geven, als ik het goed begrepen heb... Hoewel de angst niet zo alom aanwezig is als bij de vorige scan (toen zat ik echt wel diep en had ik regelmatig echte paniekaanvallen,brrr...), zal je wel begrijpen dat het me soms toch in de greep houdt... zeker omdat slecht nieuws uiteraard ook weer een (veel) slechtere prognose betekent, en die is al niet al te best :-(! En met een aantal 'lotjes' waarmee het momenteel niet goed gaat, in mijn naaste omgeving, is het moeilijk om niet aan slecht nieuws te denken natuurlijk! (maar denk dat ik er tot hiertoe al veel minder over gezeurd heb dan vorige keer in de winter, hoop ik?! Merk zelf toch dat ik rustiger ben, en dat is toch wel wat aangenamer, al heb je dat dus echt niet zelf in de hand, weet ik nu!).

Verder gaat het hier wat op en neer, met een heleboel vervelende kwaaltjes en kwalen die uiteindelijk toch meer doorwegen dan je zou willen (voortdurende ontstekingen in gewrichten en elders in mijn lichaam met veel pijn tot gevolg, herhaaldelijke blaasontstekingen, waarvoor dan weer antibiotica moet worden genomen die mijn toch al slechte nieren nog meer aantast, ...), veel last van de gebrekkige nierwerking (met veel hoofdpijn en jeuk over je hele lichaam tot gevolg, en veel spierkrampen omwille van een verstoorde electrolytenbalans, ...), mede dankzij dit alles (en misschien ook nog wel gewoon een gevolg van de vele en uitputtende behandelingen) nog steeds erg weinig energie waardoor een dag veel te snel gevuld is en er zeker als je dan weer wat 'leuke dingen' gaat ondernemen, blijft er weinig tijd over voor het huishouden en andere noodzakelijke dingen, zoals bloggen, hihi! Aan gedachten en ideeën om te schrijven meestal geen gebrek maar de woorden laten zich niet altijd zo makkelijk neerschrijven zie je, of het kost me dan weer wat te veel energie, om van die eindeloze gedachtestroom heldere, betekenisvolle zinnen te maken die anderen dan ook nog weten te smaken...

Anyway, intussen heb ik zeker niet (alleen maar) stilgezeten, al hoort veel rusten er helaas ook nog steeds bij... maar amuseerde ik me met wandelen, genieten van het zonnetje, terrasjes doen, afspreken met leuke en interessante mensen, vrolijke cupcakes bakken (foto volgt), heel wat mensen zien in de praktijk (als dan weer geweten is dat ik weer 'een beetje actief' ben, stromen de aanmeldingen weer binnen ;-) met een (lange) wachtlijst tot gevolg, maar helaas moet ik echt mijn grenzen stellen, want vind het ongelooflijk vermoeiend om goeie gesprekken te hebben momenteel, na 2 uur ben ik helemaal 'op en leeggegeven'!)...

En last but not least wil ik iedereen nog eens bedanken voor de vele mailtjes, kaartjes, mini-kadootjes die vaak bij de kaartjes zitten (en erg leuk zijn ;-)) en zelfs een handgeschreven brief (wat is dat lang geleden dat ik er zo eentje kreeg, dankjewel L.!)... het doet me heel veel deugd, telkens weer, te horen/lezen dat ik niet 'vergeten' word... dikke merci!