Bewogen week...

Ik moest weer eens een beetje 'speciaal' doen de voorbije week... Dus nee, niet gewoon mijn chemo gekregen maandag maar wel 4 dagen intraveneus antibiotica, om een vermoedelijke opstoot van de ziekte van Lyme klein te krijgen... en ik kan je zeggen dat die Borrelio Burgdorferi (de bacterie die de teken dus overbrengen en die de ziekte van Lyme veroorzaakt) misschien wel minimaal is in grootte, maar maximaal in wat ze kan aanrichten! Ontstoken (en dus pijnlijke!! al ligt mijn pijngrens inmiddels wel heel wat hoger dan Tia Hellebaut kan springen!) gewrichten, neuropathie (zenuwpijn) en huiduitslag en natuurlijk ook de keelpijn en de koorts van de voorbije weken... (en het kan nog erger, want ze kan ook je zenuwstelsel en je hart aantasten en je hallucinaties bezorgen enz...).

De diagnose verliep overigens niet van een leien dakje en aangezien ik zelf geopperd heb dat het misschien wel weer een opstoot van Lyme zou kunnen zijn, vind ik dat ik nu toch wel echt mijn artsendiploma verdien (of toch minstens een verpleegsterdiploma, niet?!). Nu, ook dat is eigen aan het beestje, het is nl. erg sluw en vermomt zich steeds weer onder een andere vorm, zodat je immuunsysteem om de tuin geleid wordt, als je tenminste een immuunsysteem hebt dat zijn werk naar behoren doet. Dubbel lastig bij mij dus om te achterhalen of het wel echt om Lyme gaat, aangezien mijn White Army zich al zo goed als helemaal had teruggetrokken de voorbije tijd... Bovendien hebben de grote dosissen cortisone de symptomen (die er wellicht al langer waren dus, maar die ik blijkbaar meesterlijk genegeerd heb) ook gedeeltelijk gemaskeerd.

Maar dat er iets mis was, dat stond vast, en dat ik daardoor niet nog eens extra met chemo belast kon worden ook... dan maar meteen de grove middelen (zware antibiotica) bovenhalen hé, al zou je toch denken dat chemo op zich al zwaar geschut is, dat misschien toch ook wel die akelige tekenbetenbacterie voor eens en altijd uit mijn lijf zou kunnen jagen... Niet dus!

Anyway, laten we hopen dat mijn bloedwaarden maandag weer wat meer chemo-gezind zijn, en dat ze nu niet helemaal in de war zijn met zo'n kuur zware antibiotica erbij... de bedoeling is trouwens dat ik nu ook verder nog oraal een tijdje die antibiotica verderneem, kwestie van zeker niet te weinig virus-, bacterie- en kankerdodend spul in mijn lijf te blijven hebben hé!!
Vergeef me mijn cynisme maar het is me toch ook wat allemaal zeg... al vind ik zelf dat ik me er nog behoorlijk goed doorspartel, maar weer...
Rusten is wat me nu (maar weer eens, het wordt zo afgezaagd hé!) te doen staat, om dat voddenlegertje bloedcellen van me weer wat op te krikken voor een volgende kuur...

En misschien wel een beetje onnozel maar weet je waar ik nog het meest last van heb...?! Door het plotse staken van de cortisone heb ik een enorme opstoot van eczeem (heb ik pas sinds ik de ziekte van Lyme kreeg, heeft ook veel te maken met je immuunsysteem natuurlijk) gekregen, en samen met de uitslag die er door de Lyme al is, zorgt dit voor erg jeukende maar vooral ook pijnlijke kloofjes op mijn handen, voeten, knieën, mijn hoofdhuid, mijn rug, enz...), dom hé, dat je daar dan nog het meest van afziet, dus maar weer even cortisonezalfjes smeren, hèhè!