Het is hier al een tijdje erg stil op mijn blogje... en deels heeft te maken met het feit dat ik het best wel druk heb, tussen het rusten door... maar deels ook met andere, minder aangename redenen... sommigen mailde of vertelde ik er al over... hoewel ik me steeds minder en minder aantrek van wat anderen over me denken of van me vinden, ben ik het gewoon een beetje beu om mezelf steeds opnieuw te moeten verantwoorden over de manier waarop ik omga met dit ziek-zijn... Ik probeer optimistisch te blijven (of liever 'realistisch') en het helpt me als ik ondanks alles toch leuke dingen kan blijven doen, zoveel mogelijk... maar laat net dat toch behoorlijk regelmatig in verkeerde aarde vallen bij heel wat mensen... mensen die 'jaloers' zijn op die leuke dingen die ik allemaal doe, mensen die 'hard moeten werken', en al die leuke dingen niet kunnen doen en die ik dus maar moet proberen te begrijpen in hun 'jaloers zijn' enz... maar de goede verstaander wéét ook wel dat mijn leven momenteel niet alleen uit 'leuke dingen doen bestaat', toch?! Dat het vaak een kwestie is van of toch nog iets leuks proberen te doen (en dat gaat soms om hele kleine dingen) of gewoon een hele dag thuis zitten tussen de vier muren van mijn woonst. Nou, dan is de keuze snel gemaakt voor mij! Wat heb ik er aan om hier de hele dag te blijven kniezen... Stel dat mijn leven niet meer zo lang is als je normaal gezien verwacht als je nog geen 40 bent, dan kan ik toch maar beter die dagen vullen met leuke dingen, zoveel het kan, niet?!
En natuurlijk gaan jullie (mijn trouwe lezers) mij nu allemaal heel groot gelijk geven, en zeggen dat ik me die andere meningen niet moet aantrekken... maar het wordt wel vervelend als je best wel regelmatig opmerkingen krijgt daarover hé... en dat je je als het ware moet gaan 'verantwoorden' waarom je toch kiest om af en toe leuke dingen te doen, en dat dat écht niet wil zeggen dat je dan ook ineens in staat bent om maar meteen terug voltijds (of meer dan voltijds in mijn geval!) terug te gaan werken...
Dan vraag ik me af... zijn die mensen dan werkelijk zo kortzichtig of enggeestig?! en kunnen mensen écht serieus menen dat ze jaloers zijn op iemand met K die 'leuke dingen gaat doen'... ?! Ik vind het zo absurd hé! En toch stoort het me, en raakt het me, en belet het me om hier nog 'leuke dingen' te schrijven op mijn blogje...
Want ik weet nu dat wat hier geschreven staat door sommigen totaal uit de context wordt gerukt of verkeerd wordt geïnterpreteerd of ingevuld vanuit een eigen perspectief, zonder rekening te houden met wat tussen de lijntjes toch wel 'voelbaar' is (dacht ik tenminste?!). En dat dat dan een eigen leven gaat leiden, en mij slechts toevallig ter ore komt, maar daarvoor al een hele roddelpers op de been heeft gebracht... en dat vind ik oh zo jammer... Want ik had er best veel aan om hier te komen schrijven, en natuurlijk vond ik het ook fijn om hier reacties van jullie te lezen (en natuurlijk heeft dat ook te maken met aandacht krijgen, dat lijkt me eigenlijk ook maar heel normaal niet?! ook dat wordt me verweten zo af en toe...). En ik weet bovendien ook - o.a. uit een aantal reacties die ik per post kreeg de voorbije tijd - dat dit blogje heel wat mensen aan het denken zet, en zelfs sommige mensen helpt hun eigen proces van verwerking te gaan (rond eigen ziek-zijn of rond ziek-zijn of overlijden van familie of anderen), en dat doet me zoveel deugd hé! (jaja, mensen die dit lezen en zich aangesproken voelen, ik ga zeker nog de tijd nemen om jullie ook persoonlijk te antwoorden hoor! was heel blij met jullie reacties!!!).
Maar dat opboksen tegen die negatieve (voor)oordelen, daar word ik zo moe van, en daar wil ik momenteel eigenlijk helemaal niet mee bezig zijn...
En weet je wat nog het meest erge is aan dat alles, dat die mensen mij niet zelf contacteren hé, maar hier wel stiekem meelezen, en vervolgens niet zo'n mooie roddels de wereld insturen, waar ik me dan ook niet kan tegen verweren... een beetje laf is dat, vind ik dan...
Zo, en nu ik dit hier zo 'kwetsbaar' heb neergeschreven, ben ik eens benieuwd of diegenen die zich hierdoor aangesproken voelen, hier nu wel op durven reageren... in mijn mailbox dan hé... maar ik betwijfel het ten zeerste...
Soms denk ik ook weleens: 'ach, ze weten niet beter, en maar goed eigenlijk want dat wil dan zeggen dat ze zelf gewoon lekker gezond zijn, enzo' en daar kan ik dan alleen maar blij om zijn, niet!
21 opmerkingen:
Lieve Tricky...niet in je mailbox, maar alive and kicking op de blog zelf: de context is natuurlijk bij iedereen anders, maar ik begrijp je volledig!
Je probeert toch telkens weer eventjes de mooie dingen uit te plukken om op je blogje te zetten, en dat is je goed recht, want daar voor is het ook een echte zonnebloemen-blog, of nog beter een pipi-blog...
Het helpt niet alleen andere mensen een hart onder de riem te steken, maar ik merkte uit eigen ervaring dat het zoeken naar positieve dingetjes, en dat ook op je blogje neerschrijven, een heel deugddoende remedie is, dat je het zo ook allemaal eens van je af kan schrijven. Jaloersheid en kortzichtigheid is kwetsend, en het sleuren van woorden uit hun context nog meer...laat het niet aan je hart komen. Weet je wat? Kom gezellig binnen twee weken naar ons afgezakt. Nemen we lekker veel foto's van al evenveel lekker gezellige dingen. Kunnen sommige mensen zich lekker groen ergeren van jaloezie....lieve knuffel!
Ik heb er nooit bij stil gestaan dat je zo'n reactie's kon uitlokken met je blog. Dat kunnen inderdaad alleen maar enggeestige mensen zijn. Ik vind het enorm knap van jou, hoe jij, ondanks je ziekte, blijft van je leven iets leuks maken, hoe jij ingaat op de uitnodigingen die je krijgt en als het kan nog eens een patiënt ziet, gewoon omdat je het graag doet. Ik wens je in de eerste plaats dat je helemaal geneest endan wens ik je vooral dat je op dezelfde manier blijft verder leven,genieten, genieten, genieten... Ik kan nog vbeel van je leren lieve tricky.
ik houd het simpel : éénmaal uitleggen waarover het gaat, waarom je zus of zo blogt dan is het PUNT UIT !
Moeten ze maar niet komen kijken/lezen als ze er niet van houden of er niet tegen kunnen.
Ik doe wat ik doe en de rest is hun zaken niet.
Gewoon verder bloggen en mailen zoals JIJ dat wilt en niet die zogenaamde lezers.
Ze zijn het nochtans echt niet waard... Zulke kortzichtige mensen wil je toch niet eens tot je vriendenkring rekenen, laat staan dat je moet ophouden met iets omwille van hen!! Ze moeten wel heel misnoegd zijn om hun eigen leven om jou de leuke dingen niet te gunnen!! Ik denk echt niet dat ze willen ruilen, maar die nare ziekte van je denken ze dan maar even weg.
Geniet zo veel je kan, gelukkig kan je dat tenminste, en kijk ze recht in de ogen als je ze nog eens tegenkomt, en vraag of ze je iets te zeggen hebben.
Ach, een mens kan nooit goed doen voor iedereen, zeker niet voor mensen die jaloezie in hun rugzakje hebben zitten. Ik hoop dat het een kleine minderheid is van wie je die negatieve reacties krijgt en dat die negatieve reacties weggeblazen worden door alle steunbetuigingen en positieve reacties! En ik hoop dat je blijft bloggen.
Maar T toch, ik heb met je te doen, maar, bekijk het zo: al is er maar 1 lotgenootje die zich optrekt aan jouw manier van met je ziekte omgaan, dan mag je trots en blij zijn... (daarbij te weten dat een hele schare mensen er zich aan optrekt).
En heb je zin om eens een paar weekjes blog-rust in te lassen, voel je niet verplicht te posten... we zien je weer terug opduiken als het je weer zint.
Enneuh... blijven proberen die reacties (of helemaal geen reactie) opzij te schuiven, mss. moeten we medelijden hebben met mensen die emotioneel zo arm zijn.
Je hebt gelijk, ook ik reageer met een vrolijk "je hebt gelijk en trek je er niets van aan"(-;
Maar serieus, vreselijk is het, dat soort negatieve jaloerse / onbegrijpende reacties. Ik ben een naieve sukkel en kan me niet voorstellen dat men zoiets denkt, maar blijkbaar helaas toch. En misschien hoort het er ook wel bij, hoe opener jij bent hoe meer reacties je oproept, en dat kunnen dus ook negatieve zijn. Zolang jij je er prettig bij blijft voelen zou ik zeggen ga vooral door, ook al voor iedereen die je er op de een of andere manier mee helpt.
Ik persoonlijk vind je heel dapper en lees je graag, leef met je mee en leer denk ik ook heel veel van wat je allemaal schrijft en denkt en hoe jij omgaat met tegenslagen en het leven van alledag.
Lieve Tricky,
Sommige (zeer kleingeestige) mensen hebben geen idee hoezeer ze mensen (en nu jou in het bijzonder) kwetsen met hun opmerkingen en roddels. En ik kan heel makkelijk zeggen laat het lekker van je afglijden, maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan (weet ik uit ervaring) Ik kan alleen maar voor mezelf spreken hoezeer ik je bewonder om de manier waarop jij met die klote ziekte omgaat. Dus,...
Hey Tricky,
Ik begrijp je helemaal,dat is het nadeel aan het wereldwijde web...alle soorten mensen lezen je persoonlijke belevenissen en dus ook diegene die het licht niet in andermans ogen gunnen,die uit gebrek aan verstand denken dat een mens die ziek is enkel in een ziekenhuisbed moet liggen,...Mijn mama heeft kanker overwonnen,maar is op haar veertigste hartpatiënte geworden,ze heeft een hartkleptransplantatie ondergaan en nadien,toen ze na maanden eindelijk eens kon wandelen in de eerste lentezon kwam ze een ex-collega tegen,die ging dus meteen rondbazuinen dat mijn mama dus in de winkelstraat was en dus helemaaaaal niet zo ziek was als dat er gezegd werd...dit is dan ook aan mijn mama haar bazen hun oren gekomen en die hebben dan een extra medische expertise geeist,kan je je dat voorstellen??Achteraf heeft mijn papa het verslag persoonlijk op de bureau gaan afgeven en wat een schijnheiligheid daar...zo zijn nu eenmaal de mensen,veel goede karakters maar ook zoveel slechte...maar om je daarom geremd te voelen om je positieve dingen neer te zetten hier op je blog..nee joh,zo geef je hen gewoon extra motivatie!Laat je leven niet bepalen door wat anderen van je denken,zij dragen je pijn niet,...wij zijn hier allemaal om een dikke vette middenvinger uit te steken op die lafaards!!!!Keep on writing Tricky!!
groetjes
Elke uit Vilvoorde
Ik reageer eigenlijk nooit op logs daar heb ik vaak niet echt de fut voor. Maar ik lees ze wel graag, het is een goede afleiding.
Maar nu wil ik een uitzondering maken.
Als je negatief schrijft dan is het niet goed...
Als je positief schrijft dan is het niet goed...
Bij sommige mensen is het nooit goed en je kunt het nooit iedereen naar de zin maken.
Praten over een ander moeten sommige mensen toch. Is het niet over jou dan is het wel over een ander. Blijf alsjeblieft gewoon schrijven wat jij wilt. En vooral: blijf leuke dingen doen...
Groetjes,
Mar
Misschien moet je die mensen eens vragen of ze een week willen ruilen... ze zullen dan wel anders piepen.
Het is erg dat zo'n bekrompen mensen bestaan, maar wat doe je eraan. Jezelf daarboven zetten en voortdoen zoals je bezig bent zou ik denken.
Ik begrijp dat dergelijke reacties pijnlijk voor je zijn, maar probeer je er niet te veel van aan te trekken.
Zoals iemand al eerder schreef, ze zijn het niet waard om jouw vriendschap te krijgen.
Je bent een voorbeeld voor lotjes en zelfs voor gezonde mensen dus ga zo door Tricky.
Dat mensen zo gemeen en respectloos kunnen zijn... Dat verdien jij beslist niet. Ze zijn het niet waard om over te piekeren, maar ik weet hoe moeilijk dat is. Zij moeten zich SCHAMEN!!! Jij verdient juist een dikke pluim voor de manier waarop je jouw schouders onder je ziekte zet...
Ik ben vast niet de enige die deze jaloezie totaal niet verstaat. En meid...wat jij vooral moet doen is genieten. Het is je zo gegund ;)
Lieve Tricky,
ik kan me volledig vinden in bovenstaande reacties!
Wat ik er nog wil aan toevoegen is het volgende en dat meen ik écht: mee dankzij jouw blog ben ik de donkerste maanden van mijn leven doorgesparteld na het overlijden van mijn echtgenoot (45j jong).
Het was (en is) een dagelijks ritueel en houvast om op jouw en andere lotgenotenblogs te komen kijken en te beseffen dat wij (jammer genoeg) niet de enigen zijn die geconfronteerd zijn geweest met k en de daarbij horende golf van emoties.
Want eerlijk, hoe goed wij ook omringd zijn, het is weinigen gegeven om ons de kracht en het positivisme te geven waar wij nu zoveel nood aan hebben. En laat dat nu juist hetgene zijn waar jij zo in uitmunt!
Groetjes, Lut.
Lieve Tricky,
ik kan me volledig vinden in bovenstaande reacties!
Wat ik er nog wil aan toevoegen is het volgende en dat meen ik écht: mee dankzij jouw blog ben ik de donkerste maanden van mijn leven doorgesparteld na het overlijden van mijn lieve echtgenoot (45j jong).
Het was (en is) een dagelijks ritueel en houvast om op jouw en andere lotgenotenblogs te komen kijken en te beseffen dat wij (jammer genoeg) niet de enigen zijn die geconfronteerd zijn geweest met k en de daarbij horende golf van emoties.
Want eerlijk, hoe goed wij ook omringd zijn door familie en vrienden, het is weinigen gegeven om ons de kracht en het positivisme te geven waar wij nu zoveel nood aan hebben. En laat dat nu juist hetgene zijn waar jij zo in uitmunt!
Een oprecht dankjewel!
Groetjes, Lut.
Lieve tricky, ik begrijp heel goed wat je voelt en bedoelt.
Maar mensen die zo verkeerd reageren doen dit gewoon uit domheid.
Leuk dat jij ook het woord 'realistisch' gebruikt, wat ook niet iedereen snapt.
Onlangs werd mij verweten dat ik goed toneel kan spelen, want ik zag er veel te goed uit.
Probeer boven die flauweriken te staan!
Als je de kans hebt om iets leuks te doen: zeker doen!
En ook verder blijven bloggen.
Ik kan je enkel zeggen: je doet het goed, hou je bezig met de mensen die het goed met je menen en zet de anderen gewoon aan de kant. Een dikke knuff!!!
Jealousy is enraged
In the hearts of those
Who cannot achieve
The greatness of others.
meer is dat niet, je zei me ooit sommigen mensen, reacties naast me te leggen en door te doen ...
it's your turn
Knuffel
Didier
ik kom hier dus ook reageren, want ik trek me niet vlug iets aan....leef je leven, en doe waar jij je goed mee voelt, de rest doet dat ook hoop ik?
Wat zal dat pijn doen! Het voelt alsof je een vlinder verwijt dat hij lekker vliegt, terwijl hij toch zulke tere vleugels heeft..... Jouw zonnebloem heeft het zwaar te verduren gehad met de droogte, maar hij is blijven leven. Ik heb hem wel af en toe aan het infuus moeten leggen, maar hij doet het nog! Als hij bloeit, komt er een fotoreportage op mijn blog......
En anders moet je misschien je blog met een password beveiligen.
Wat mooi, kwetysbaar en eerlijk geschreven. Ik heb heel veel bewondering voor jou en je instelling, als je dat maar weet...
Tsss, de brutaliteit en absurditeit (is dat een woord) van mensen die je dat verwijten. Ongelooflijk. Ik kan me er zelfs boos om maken, dat mensen je met zoiets lastig durven te vallen.
En ik begrijp dat het af en toe moeilijk is zulk commentaar naast je neer te leggen. Toch zou ik willen zeggen: doen. Laat ze maar lullen!!!
Een reactie posten