Beetje paranoia...

Ben ik gewoon in de streekkrant en de passe-partout aan het bladeren, en valt mijn oog toch wel niet op volgende woorden zeker: de CHEMObiel en een gratis PLATINUM* game bij aankoop van... (*zo heet die ellendige chemo die zo goed lijkt te werken bij mij: cisPLATINE, carboPLATINE).
Dus ook thuis word ik achtervolgd door die ziekenhuistoestanden...
Hoewel Mrs Hyacinth (de Hycamtin) zich na haar nogal onaangename drastische kennismaking, wel behoorlijk koest gehouden heeft...
Anders dan bij de vorige 2 chemokuren (alleen cisplatine en gemzar met carboplatine) heb ik nu geen uren op het kleinste kamertje doorgebracht, werd ik niet verteerd door helse zenuwpijnen (neuropathie), waardoor ik zin kreeg om de politie te bellen en te vragen om het kruispunt af te sluiten (want het daveren van de auto's voelde ik tot in mijn botten, echt erg!!!), en ben ik nog geen alarmerend (hmhm, als je overgewicht hebt, lijkt me dat alleen maar goed eigenlijk!) hoog getal aan kilo's kwijtgespeeld... integendeel, ik heb voortdurend honger en goesting... Dexamethason! Dat is het toverwoord vermoed ik, de hoge dosis cortisone die ik kreeg toegediend om de allergische reactie tegen te gaan, en die ik nu nog in lichte dosis neem, om tegen maandag weer een stootkuur aan te kunnen.

Vandaar ook mijn energieboost, ik voel me veel minder moe dan toen ik de Erbitux kreeg, hoewel ik toen ook wekelijks Medrol (ook cortisone) kreeg bij elke toediening, maar blijkbaar reageer ik heftiger op de dexamethason.

Wel heb ik veel last van mijn gewrichten hierdoor, da's dan weer een minder leuke bijwerking van dat spul, want gewrichten zitten overal in je lijf, weet ik nu. En sinds ik bij collega A. ging logeren en dochter E. net bio aan het leren was, weet ik nu zelfs welk soort gewrichten een mens allemaal kan hebben; al es gehoord van een zadelgewricht?! Dat vond ik het leukste, maar ik begrijp de werking nog altijd niet goed eigenlijk, het zit in je duim bijvoorbeeld... en dan heb je nog kogelgewrichten, rolgewrichten, en nog iets, maar dat heeft mijn chemobrein niet meer opgeslagen...
En koppijn is er ook, veel koppijn soms... en mijn smaak is weer anders... koffie is weer taboe momenteel, de geur alleen al maakt me mottig.
En af en toe zijn er wat darmkrampen, maar dan is er nog Buscopan, en dat helpt momenteel voldoende.
En de zon, da's eigenlijk wel een spelbreker, want ik kan er echt niet goed tegen nu, hoewel ik ze zo graag zie, maar ik ben er erg gevoelig voor nu.
Dus al bij al valt het wel heeeeel goed mee dit keer (al moet ik er eerlijkheidshalve ook bijzeggen, dat een mens zijn grenzen ook serieus verlegt natuurlijk!).