Koorts, een linkerbeen dat opspeelt (en opzwelt tgv weggehaalde lymfeklieren) en een zere keel beletten me de voorbije dagen te doen wat ik wou doen, een domper op de 'feestvreugde' dus, maar dit berichtje maakte mijn ogen nat, mijn hart droef en mijn wezen stil...
Alweer behaalt die vervloekte kanker een overwinning, alweer moet een veel te jong iemand de handdoek in de ring gooien omdat er 'niets meer aan te doen is', dit keer treft het één van de CCC'kes... Tuurlijk wisten we dat de kansen niet onverdeeld positief waren, dat de chemo een laatste poging was, en tuurlijk weet je dat K je sowieso een flink aantal stappen dichter bij dat onvermijdelijke einde van het leven brengt, maar toch komt dit verdomde nieuws weer als een mokerslag en doet het je weer even slikken...
Het confronteert je bovendien met die extra kwetsbaarheid waaraan je zelf ook blootgesteld bent nu, en de (hopelijk nog veel!) volgende maanden en jaren...
Ik sta er niet elke dag bij stil, maar het sluipt toch ongemerkt in heel wat gedachten... binnen een jaar hervallen (in mijn geval zelfs binnen een half jaar) betekent ook een serieuze verslechtering van de prognose (en nee, zoals iemand me laatst vroeg: het is geen 50/50-prognose meer, nee, helaas, het is zelfs héél wat minder geworden) en hoewel ik natuurlijk ga voor die paar positieve procentjes die er nog wél zijn, en me zeker niet teveel wil focussen op die negatieve prognose, doet het toch wat met je!
Eigenlijk is niets nog vanzelfsprekend; ik had dat vorig jaar al, zo'n ontzettende dankbaarheid dat je er nog bent, ook al zie je verdomd af van die ellendige chemo, maar nu speelt dat nog veel meer, sinds het hervallen in december al eigenlijk... en ja, dan wil je zoveel mogelijk genieten van het leven, toch (maar daar ben ik een krak in!)?! En je laten omringen met mensen die je graag hebt (zoals op mijn levensfeest), en vooral... niets meer uitstellen (en daar was ik nu net zo goed in, hihi!)... en dan is het verdikkeme vervelend als je plannen niet kunnen doorgaan omwille van te verzwakt zijn, koorts en keelpijn!
Maar mijn leuze is en blijft: 'Droom alsof je eeuwig zal leven, maar leef alsof je vandaag zal sterven!'
Dus eh, geniet van elke dag, al is het maar van een miezerig zonnestraaltje dat door de wolken piept!
14 opmerkingen:
Amen! op je laatste leuzen...
lieverd we blijven met je mee vechten hoor.. en ja.. helaas wint de kanker het ook nog soms veel te vroeg...
Natuurlijk zien we onze klaartjes elke dag.. en met hen de verwondering van leven...
Dit moet weer zo meoilijk zijn voor je ...
Ja Tricky,
je doet me ook tranen in de ogen krijgen,.......
Het is verdomme niet eerlijk dat die verdomde K - ziekte zoveel jonge mensen treft,Waarom toch,.
Maar Tricky,ik vind jou zo moedig,je draagt je ziekte zo goed en zo kwaad als je kan en haalt uit ieder moment iets positief.
En groot gelijk heb je,dat je van elk moment moet genieten.
Heel veel liefs,Ann
Slaapwel Tricky
even bij de jonge moeder geweest.
Lijden en dood
kennen geen criteria, vrees ik.
Wanneer dan is de dood wel rechtvaardig?
'k Wou gewoon even laten weten dat het me pakt en ik er stil van word...
Inge H.
Het doet me heel veel pijn te horen dat het niet goed met je gaat..Je lijkt me een heel positief denkend persoon en heb heel veel respekt voor U .
Ik ben er stil van..........
Lieve groetjes
Een lach en een traan he tricky,
weet dat je vanuit dadizele altijd een schouder en een dikke knuffel ter beschikking hebt ...zowel voor die lach maar zeker voor die traan
Didier
Goedenmorgen Tricky,
Moge de nacht mild geweest zijn.
En de dag lankmoedig,genadig en zalig worden.
'Onrechtvaardig of rechtvaardig'
waar verlaten ze elkaar?
Aan welke grens veranderen ze van naam.
Maar ik snap het wel.
Woedend woest zou je tegen elke god willen trappen die zoiets organiseert.
Maar wellicht heb je ook die al verlaten.
Het enige wat ons onderweg rest is hoop.
Laten we ze zolang mogelijk koesteren.
Samen met de anderen.
da's de enige manier hoe je kunt leven. alsof het je laatste dag is,
wat heb je dit fantastisch geschreven, ik krijg er kippenvel van
dank je wel voro je bezoek aan mijn log tricky
verzorg je goed hé, zodat je keel snel beter wordt en de koorts wegblijft! Ik leef met jou en je vriendin mee! Geniet van de mooie zonnestralen ...
Ik slik met je mee. Ondertussen stokken de woorden. Hou vol.
Zo triest, zo triest...
hoi meid.. ja je hebt groot gelijk natuurlijk .. ik kijk het hier nog even af ..blijft het aan de gang dan ga ik er wat van zeggen.. maar goed.. ik ben wel blij met hulp hoor..alleen gaat echt niet.. wat jij??
ja echt een leuk klaartje vandaag...ondanks mijn gemiep....
Een reactie posten