Zolang er niks fout loopt in je lichaam, ben je je amper bewust dat je bepaalde organen/lichaamsdelen hebt. Ze doen stilletjes hun werk, maar jij merkt er zelf niets van of bent je er in elk geval nauwelijks van bewust dat je daarbinnen zo’n uiterst precieze machinerie hebt zitten. Als je je daarvan meer bewust wordt, zoals ik het afgelopen jaar noodgedwongen… besef je ook meer en meer dat het soms zelfs een wonder is dàt er niets fout loopt! Er hoeft maar één celletje dwars te liggen en je hebt prijs…
Zolang nieren goed werken merk je dus ook niet dat je 2 van die uiterst geniale waterzuiveringssystemen bezit, die per dag toch wel zo’n
Mijn creatinine-klaring (gemeten door 24 uur je urine op te sparen en een maat voor de globale nierfunctie) was vandaag ondanks mijn moeizame dieet-inspanningen nog steeds veel te laag, overeenkomend met een nierfunctie van 15%, zelfs ietsje slechter dan de vorige keer dus (19%). Zoals ik al vreesde, zei de nefroloog (moeilijke naam voor nierspecialist) dat ik geduld moet hebben, en dat hij de waarden toch behoorlijk bevredigend vond, er is een terugval, maar ik zit nog boven de 10% en hij wil toch nog een tijdje doorgaan met het dieet samen met af en toe een ‘verlossende en verlichtende dialyse’, afhankelijk van de waarden die tussendoor gemeten worden. Mijn lichaam is in alles nog wat trager op dit moment, en dus misschien ook in het aanpassen aan het dieet… over een kleine maand wil hij dan de nierfunctie nog eens nauwkeuriger meten, door de GFR (Glomerulus Filtration Rate) en de ERPF (Effectieve Renale Plasma Ferese) (ik lees dat hier maar af van mijn afsprakenblad hoor, kan dat ook niet onthouden, en weet ook niet wat het allemaal precies wil zeggen!) te berekenen… ik weet alleen dat ik daarvoor een hele dag naar de dagkliniek moet, een infuus met radioactief jodium krijg en heel regelmatig een urine- of bloedmonster moet afstaan. Het doet gelukkig geen pijn, zo’n onderzoek.
De minder aangename bijwerkingen zoals daar zijn de jeuk, de hoofdpijn, de mottigheid, de spierpijn, de (over)vermoeidheid, de vochtbeperking en het dieet dat toch best zwaar is, moet ik er dus nog maar even bijnemen… Ach ja, er zijn erger dingen, nietwaar?!
10 opmerkingen:
Weet niet zo goed wat schrijven. Het is allemaal niet gemakkelijk voor je hé...
Maar die specialist zie toch dat hij het behoorlijk bevredigend vond? Laten we hopen dat het stilletjes aan betert. Alleen jammer dat het nog wat tijd vraagt.
Maar weet dat er veel mensen met je meeleven hé!
Ik duim voor je en denk aan je!
Liefs,
Inge H.
Ja meiske, wat gij daar allemaal over je heen krijgt, dat is niet om te lachen.
Ik had gehoopt dat je nierproblemen ondertussen aan de beterhand waren. Maar niet dus...
Kzal hier eens een dikkere kaars doen branden. Misschien helpt het.
Dikke knuffel,
Linda
het is steeds de vraag wat erger is: vaker dialyseren of last van de 'bloedvervuiling'... moeilijk hoor! sterkte!!!
Ik hoop dat je nierproblemen vlug onder controle zijn. En dat het vlug beter met je gaat. Ik leef met je mee.
Liefs Seppe en Ann
Er zijn in principe altijd ergere dingen, maar eigenlijk heb je alleen maar last van wat je zelf hebt, hé.
Mijn vader was nierpatiënt en heeft meer dan 3 jaar 3 keer per week bij de dialyse doorgebracht. Ondertussen is alles goed, de nieuwe nier werkt naar behoren. Maar het is toch altijd bang afwachten. En dialyse is ook zeer belastend voor het hart.
Je moet er eigenlijk maar van uitgaan dat de specialist er is om je te helpen en dat op de juiste manier wil doen.
Veel courage, meid!
Lieve Tricky, het is allemaal niet gemakkelijk, hé.. daarom breng ik jou een dikke warme knuffel...
miljaarde tetàroulette ik zit hier juist bij de dokter
al dei namen en gegevens buiten creatinine ken ik er niets van zenne meid!!!!
en benniet lang weg hoor voor je het weet ben ik al terug hihihi
dikke knuf
Die mottigheid moet je nu niet op je nieren steken hé ;-)
Je bent zo'n sterke madam die K overwint, dus schruwel maar eens goed tegen die nieren van je (en tegen die nefroloog (of zoiets).
En als je wil (en als ik hier wegraak uit het ziekenhuis), dan kom ik je gezelschap houden tijdens je dagje ziekenhuis. Ik heb spulletjes genoeg om de dag aangenaam te laten verlopen.
We horen mekaar wel nog om eens af te spreken.
Dikke knuf
Ja, dat dat dieet geen sinecure is, ondervonden we straks hè ... vloek af en toe maar eens goed ... en dan toch maar dromen van die beterwerkende niertjes na verloop van tijd ... hey, na al die "fopcadeaus" moeten er toch nog eens echte leuke gezellige pakjes op je levensweg komen, allez dat hoop ik toch ...
't Zal wel zijn dat er nog ergere dingen zijn, maar ik leef toch mee met wat je meemaakt en hoop dat het gauw de positieve kant mag opgaan.
Een reactie posten