Het zat er een beetje aan te komen, dus voor mij was het niet helemaal een verrassing... gisteren werd besloten te stoppen met de chemokuren! Mijn beenmerg lijdt te erg onder deze chemo (en ik dus ook ;-)) en herstelt te langzaam tussen de kuren door... De voorbije kuren moesten al telkens minimaal 1 week worden uitgesteld (en bij meer uitstel verliezen ze aan effectiviteit!) en zelfs met de nodige neulasta en neupogen-spuitjes (die de aanmaak van witte bloedcellen stimuleren) en een paar bloedplaatjestransfusies zat ik ook dit keer nog onder de aanvaardbare waarden om een kuur te krijgen... Bovendien is mijn nierfunctie ook weer gedaald van 20% naar nog maar 15% (en als het minder wordt, is dialyse nodig)... Redenen genoeg voor een "Staakt het Kuren" ...
Dus beslisten de Wijzen dat 5 van de 6 kuren wel voldoende dodend zouden moeten zijn om al die snoodaards weer een flinke mep te geven en ze dit keer hopelijk voor eens en altijd naar de vergeethoek te verbannen (ja, ook die onderkruipers die altijd weer kans zien om zich her en der in een ver uithoekje schuil te houden tot de kust weer veilig is om zich te gaan vermenigvuldigen!).
Goed nieuws dus, hoor ik jullie al denken, niet verder afzien van de kuren maar langzaamaan weer op krachten komen... toch voelt het een beetje dubbel allemaal... Je leven hangt er wel van af hé! En al is dat niet bewezen, ik denk nog altijd dat die smerige K is teruggekeerd omdat ik de eerste keer niet alle kuren kon krijgen wegens problemen met mijn nieren. Akkoord, toen kreeg ik maar 4 kuren ipv 6 en nu 5, dat is toch al eentje meer, maar toch... het blijft dubbel (en vooral vertrouwen op de Wijzen maar weer hé!).
Opdracht voor de volgende dagen... rarara... rusten en op krachten komen en hopen dat dat beenmerg zich snel herpakt en opnieuw zelf zonder hulpmiddelen aan de slag kan.
Al een geluk dat ik niet in West-Vlaanderen woon, want daar troffen de mensen in de ziekenhuizen gisteren ijzeren schroeven aan in hun brood... hoewel, het had me misschien een bloedtransfusie (met toevoer van ijzer) kunnen besparen, die nu wel broodnodig was, lol!
26 opmerkingen:
5 van de 6 is toch heul wat!! ksnap je twijfel wel hoor, maar zoals je zelf ook zegt: De Wijzen hebben er voor op school gezeten ;) !!
Wens je voor nu een Vrachtje Vertrouwen, Go you Girl!!!
Oh zeg, dat is toch een tegenvaller voor je! Je hoopt toch dat je lichaam weer zo vlot herstellen zou je de kuren kon afmaken hè? Ik hoop en bid met je mee dat deze kuren toch voldoende waren om de kwaadaardige cellen hun nek om te draaien.
Veel sterkte met het opknappen, uitrusten en bijkomen van deze periode!
Rust nu maar goed uit meiske en als je weer de oude bent mag je dan Ollie en TV eens gidsen door Leuven , want Ollie kent die stad niet ! Zet de Stella maar koud.
Hallo Tricky.
Begrijp je dubbele gevoel. We hopen echt met je mee dat het goed zal gaan met je. Je snel wat beter voelt en blijft voelen.
Neem de rust en de tijd.
Fijn dat je ook op mijn blog reageert.
Vele groetjes Marga
Uitrusten maar en bijtanken en wat een maf verhaal over dat brood met ijzer!
Dat moet wel bedrijfssabotage zijn..
Ijzer is wel gezond hoor! (-;
Ik snap je dubbele gevoel. Maar rust en vertrouwen, dat doet ook goed. En duimen, dat doen wij dan wel voor je. Ga jij lekker uitrusten en vind wat kracht om leuke dingen te gaan doen.
Ja, inderdaad heel dubbel. Op een gegeven moment ken je je lichaam zo goed en weet je ook zo veel van al die medische toestanden dat je zelf een soort superspecialist van jezelf wordt. Tenminste, dat is mijn ervaring. Ik weet ook bijna altijd al van te voren hoe mijn bloed- en urine-uitslagen zullen zijn en wat de internist nu weer gaat zeggen of adviseren. En toch is het de kunst en beter om gewoon patient te blijven. (Patient in het Engels...) Tenzij je De Wijzen niet vertrouwt!
Heel veel beterschap, kom lekker bij en blijf genieten!
Soms moet er gekozen worden tussen twee kwaden, hopelijk is 5 van de 6 voldoende meid. x
Je weet dat ik dit nieuws ook al een beetje vreesde. Maar het zij zo. Nu is het tijd om te rusten en te vertrouwen.
Die kwinkslag, om je blogje te sluiten, is één van je leuke kantjes, Tricky !
Een schep(je) moed, en een zachte knuffel,
Lie(f)s.
Lieve Tricky, ooit in een vorig leven was ik verpleegkundige en stond ik vooral op de afdeling waar
chemotherapie gegeven werd...
Het is me nogal wat hé al die chemische stoffen in je lichaam...
Je bent een straffe madame hoor,
zo positief blijven met al die witte jassen om je heen...heb ooit
andere mensen gezien...
Laat je lichaam nu maar rusten
en bekomen van deze zware arbeid...
en blijf vooral jezelf...
die laatste kwinkslag vind ik fantastisch...
Ik duim mee voor jou hoor!!
liefs
Hier ben ik weer :) charlie's alzheimer sloeg weer toe...ik hoop dat je binnenkort ook
terug kan gaan winkelen in Antwerpen! dat wou ik nog zeggen.
liefs
Kan me voorstellen dat het wat dubbel is. Fijn dat je gewoon vertrouwt op de deskundigheid van de artsen en dat moet je ook doen hoor. Want zij zijn de experts.
Zou mijn bloed ook ooit in België terecht komen? Dat zou best bijzonder kunnen zijn nietwaar: Tricky met een drupje Toaske-bloed?
Dag Tricky, bedankt voor je berichtje op mijn blog. Ben even terug wezen neuzen. Jeetje.... en dan loop ik te zagen dat ik moe ben. Pffff.
PS: ik volg je graag terug.
Dag Tricky,
Duimen dat de 5 kuren voldoende waren, dat al die kankercelletjes kapotgemaakt zijn! Ik weet niet of zo'n 6e kuur mét een zeer zwak lichaam beter zou zijn dan na 5 kuren stoppen en je lichaam dan terug sterker krijgen tegen alle toekomstige herfst en wintervirusjes. Je weerstand is ook belangrijk he voor genezing (dat denk ik toch, ik ben geen arts...). Nu kan je dag per dag terug wat sterker worden.
Liefs
Eline
Hey Tricky, I
Ik duim echt massaal hard voor u! Elke avond denk ik aan u (en ook aan de kleine Juliette), en vraag ik aan m'n papa - die ook gestorven is aan kanker - om jullie beiden er bovenop te helpen. Ik volg nu al zo'n lange tijd je blog, en heb m'n duimen al bijna versleten met al dat duimen denk'k. :)
Rust nog maar eens goed uit, trek je niks aan van de rest en ga ervoor meid!
Groetjes,
Lotte
tricky uit de dapperstraat zal ik je noemen,m
lieve tricky,
hou vol, en ga door,
een dikke knuffel,
xxx
hey T,
dubbel ja, ik zou hetzelfde voelen. Ik kreeg net het tegengestelde te horen, nog wat langer doorgaan met de behandeling vermits ik het toch goed verdraag... Ben ik ook niet blij mee, maar het geeft toch een gerust gevoel, liever dat dan vroegtijdig te moeten stoppen.
Ik hoop nu dat de goei celletjes zich allemaal zo snel mogelijk herstellen en dat het gespuis KO is voor zeer lange tijd.
dikke steun T!
Hoi Tricky,
ik wens jou een hele goede recuperatie toe van al je nodige bloedcelletjes,...en laat ons met zijn allen hopen dat die verdomde K- cellen voorgoed van je weg zijn,...ook al begrijp ik je wel hoor.Probeer nu maar te genieten van de rust en stillekes aan weer aan de leuke dingen te denken en GENIET !!!
Een dikke knuf,Ann
Hé die nare bloedcellen. Snap je onzekerheid, maar je kiest voor je zelf dat is goed... Ik vind je een kei!
5 uit 6..ik ken mensen die voor minder gaan en ik ken mensen die er geen genoegen mee nemen.
Ik had jou, lieve Zonnebloem, een 6e gegund, just to be on the safe side, maar ik ga uit van een "killing" 5e ronde...
Oeps, vergeet ik toch te zeggen: prio 1 is ook de goeie cellen weer te laten aansterken he....
vertrouwen hebben in de artsen is het enige wat we kunnen hé?
en voor de rest maar hopen dat het beter wordt.
veel sterkte, lieve Tricky!
Ik moest gisteren aan je denken toen we naar de zweedse verfilming van de Millenium trilogie zaten te kijken op canvas.
En ik blijf duimen!
Liefs!
Geen kuren meer maar meer rust?
Ik ben heel erg benieuwd hoe het je zal gaan. Ik blijf je lezen en wens je gezondheid en sterkte.
XXXm
Moed houden hoor, jouw vechtlust alleen al zou voldoende moeten zijn........
Ik stuur je alle positiviteit die ik ik me heb, en hoop met heel mijn hart dat de kuren z'n werk hebben gedaan.
XO Heidi
Een reactie posten