Ik schaam me een beetje dat ik er niet eerder over schreef...
Wou ik het Yes-gevoel van het goede nieuws over mezelf en de kleine Juliette nog wat vasthouden,
zodat ik telkens ik op mijn eigen blogje kwam kijken,
weer even een stille juichkreet kon slaken...?!
Wou ik nog even die meedogenloze K uit mijn leven bannen, nu ik voorzichtig weer wat toekomstperspectief krijg...?!
Wou ik mezelf op die manier behoeden voor opnieuw pijnlijk nieuws van één van mijn dierbare lotgenootjes... ?!
Ik weet het eigenlijk niet,
de enige échte reden dat ik er niet meteen meteen over blogde, was dat ik het eerst zelf wou vertellen aan mijn vriendin/collega met borstK met wie het momenteel ook behoorlijk minder gaat,
maar die kans kreeg ik vorige maandag al
en toch lukte het me nadien ook nog niet om er een deftig blogje aan te wijden...
En ook nu weet ik eigenlijk niet goed wat schrijven, behalve dat alweer een lotgenootje de strijd heeft moeten staken... En wie ooit al op de blog van Elly is gaan lezen, weet dat het opnieuw om een straffe madame gaat... een mooie vrouw, in alle betekenissen van het woord 'mooi'..., een trotse vrouw ook, een vrouw met een enorm stamina (zoals lotgenootje Rikkert het zo mooi omschreef, waarna ik dan wel eerst het voor mij onbekende woord stamina moest gaan opzoeken, - het gaat hier om de derde betekenis van het woord: enorme uitstraling, uithoudingsvermogen!)...
Vrijdag was ik er, op haar afscheid, ietwat verrast door de plek waar het doorging, een feestzaal, en niet, zoals ik had vermoed, een crematorium... Nee, een feestzaal, zoals Elly het zelf wilde, met een receptie achteraf, waarmee ze ons nog zeggen wil 'Drink er nog Eentje op het Leven, het is zo kort, Carpe Diem'... Een feestzaal, waar een massa mensen was samengekomen om afscheid van haar te nemen en om haar geliefden te steunen, haar partner Hans, haar 'dochter' Nanouchka en haar lieve ouders... Een feestzaal, waar in de gang (vanwege het vele volk moesten we tamelijk lang wachten voor we de familie konden condoleren) een prachtige foto van een Boeddha hing, speciaal voor Elly, die rust en troost vond in het boeddhisme...
Lieve Elly, ik ga je missen...
maar ik neem een voorbeeld aan jouw 'stamina'...
Carpe Diem
voor jou en je lieve familie...
Somewhere over the Rainbow
16 opmerkingen:
Ik ben er stil van. Diep respect.
Soms zijn er ook geen woorden meer, als er weer iemand uit je omgeving de moedige strijd verloren heeft.
Jij ook weer sterkte gewenst hoor!
Lieve Tricky,
Ik werd idd. ook stil van de manier waarop jij hier Elly beschrijft. En daarna haar afscheid. Het was zeker een aparte dienst maar Elly was toch ook een beetje apart. Naar een crematorium wou ze niet. Dat was veel te doods. Het moest iets vrolijker worden... en dat waren de feestzalen 'De Vesten', niet ver van haar thuis. En al was het de eerste keer dat ze daar zo'n afscheidsdienst organiseerden, dat was pas iets voor Elly. En alles is goed verlopen, alleen wat lang aanschuiven voor het condoleren.
Bedankt voor die andere versie van "Somewhere over the rainbow", haar lievelingslied nadat we samen zo'n machtige regenboog zagen in Chili.
Ik hoop uit het diepst van mijn hart dat jouw toekomstperspectieven gunstig blijven verlopen. Ik hoop dat jij de k (ik zeg altijd : verdient geen grote k) zult kunnen verslaan of minstens een stapje voorblijven zodat voor jou nog een mooie toekomst is weggelegd. In ieder geval veel sterkte gewenst en wanneer het wat minder gaat, probeer je dan op te trekken aan de strijd die Elly tot op het einde gestreden heeft.
Nog lieve groeten.
Lieve T, heb altijd al iets gehad met een regenboog, een keertje zag ik een dubbele,, (niet) toevallig op een voor mij zeer moeilijk moment.
Vorige week vrijdag toen ik naar Jette reed, zag ik plots een regenboog... daar moest Elly achterzitten die me begeleidde... daar was ik van overtuigd ook al doe ik altijd nogal smalend over dergelijke gebeurtenissen, maar deze keer, nee, kon geen toeval zijn...
Dit liedje, ik vond het altijd al mooi, zal nu toch voor altijd met Elly verbonden blijven.
'k Heb wéér woorden tekort, Tricky...
Knuffel,
Lie(f)s.
Moeilijk om dit te lezen, ik heb nu 3 vriendinnen die het hebben. Heel veel sterkte met het verlies.
Het is ook zo dubbel. Met jou gaat het goed, met anderen loopt het verkeerd af. Je zou er een schuldgevoel van krijgen. Je schrijft met veel respect en liefde over Elly. Je bent een mooi mens.
Wat een hoop emoties, aan de ene kant blij dat het goed met je gaat maar aan de andere kant weer een moedig mens moeten verliezen. Heel veel sterkte x
Dikke knuffel lieve Tricky....het blijft om je heen, het blijft een deel van je leven. En weer zo oneerlijk dat iemand het heeft verloren...
Had ik je al eens gezegd: "Gelukig is het leven niet eerlijk, want als het eerlijk zou zijn, zou het betekenen dat je het zou hebben verdiend."
Pffff. Ik ben er stil van.
Hier komen lezen is soms een confrontatie met de andere kant van het leven en waar ik niet goed weet op te reageren. Maar het raakt! In alle richtingen.
Wat een straffe familie ook, die van Elly. Zo sereen en tegelijk open daarmee omgaan.
Ik ben er ook stil van geworden. Het doet je nadenken over het leven. Respect.
Soms zijn er geen woorden voor. Soms blijven de woorden vastzitten achter de krop in je keel. En dan wil je wel geluid uitbrengen maar lukt het niet. Dan heb je een mooi lied nodig om de stilte dragelijker te maken.
Respect!
Je woorden bleven misschien wat langer hangen, maar weeral zijn ze een prachtige ode aan een heel sterk iemand. Weeral doen ze me nadenken over het leven en zoveel meer. Ik wens jou en ook de familie en vrienden van Elly veel sterkte toe!
Hallo Tricky.
Verdriet en verdriet.
Ik leef met je mee.
Ik heb deze week twee bekenden verloren aan deze ziekte ( 42 jaar en 57 jaar). En merk aan een van mijn vriendinnen die ook veel omging met een van deze twee, dat het voor haar ook een hele schok is. Ze ziet, en dat zul jij ook hebben, anderen om je heen die dezelfde routes doorlopen, die zie je gaan. Die redden het niet.
En dan proberen jullie positief te blijven.
Wat is het leven toch ontzettend hard soms.
Heb veel respect en bewondering voor jou en allen die in deze mallemolen zitten.
Ik blijf duimen voor jou dat het nog heeeel lang goed blijft gaan met je.
Groetjes Marga
Tricky,
Misschien niet abnormaal dat je je eigen positief nieuws en dat van Juliette wat wou kunnen herlezen.
Het verlies van een lotgenoot, zoals Elly vreet zeker en vast. Omdat jullie maar al te goed weten dat ze heeft gevochten en jammer genoeg de strijd heeft moeten opgeven.
Geniet van iedere dag maar meid... een uitspraak dat we allemaal ter harte zouden moeten nemen.
Christel
Een reactie posten